Historia

Wielkopolskie Towarzystwo Krzewienia Kultury Fizycznej powstało 10 lipca 1957 roku, krótko po utworzeniu 3 maja 1957 roku w Polsce Towarzystwa Krzewienia Kultury Fizycznej. Jednym ze współzałożycieli Stowarzyszenia był profesor Jan Fazanowicz, olimpijczyk oraz przedwojenny naczelnik, tak zasłużonego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”. Początkowo dążono do tego, aby Towarzystwo odrodziło się pod tą nazwą, jednak sytuacja polityczna w powojennej Polsce spowodowała negatywną decyzję ówczesnych władz. Na dorobek Wielkopolskiego Towarzystwa Krzewienia Kultury Fizycznej w całej, ponad 60-cio letniej historii, składają się osiągnięcia poszczególnych ogniw organizacyjnych na terenie całego województwa tj. w miastach, dzielnicach, osiedlach, instytucjach i zakładach pracy, w ośrodkach, ogniskach, czy sekcjach. Jakiekolwiek osiągnięcia nie byłyby możliwe bez wielkiego zaangażowania licznej rzeszy działaczy, którzy swoje zainteresowanie ulokowali w wychowaniu fizycznym, sporcie, turystyce – słowem w rekreacji ruchowej. Ich społeczne zaangażowanie, bogata oferta programowa, różnorodne imprezy, szeroko zakrojone akcje uświadamiające i propagatorskie prowadzone wspólnie z wieloma partnerami, spowodowały znaczny wzrost zainteresowania w społeczeństwie aktywnością ruchową. To osiągnięcie jest co najmniej równoznaczne z przeróżnymi sukcesami organizacyjnymi czy sportowymi.

GENEZA I PIERWSZE LATA TKKF

Do lat trzydziestych XX wieku sport posiadał postać wyłącznie rekreacyjną, bowiem dominowało amatorstwo, którego skrupulatnie przestrzegano zgodnie z ideą nowożytnych igrzysk olimpijskich. Z wyjątkiem bardzo nielicznych grup zawodowców nazywanych „cyrkowcami” (występowali w cyrkach, najczęściej zapaśnicy, rzadziej bokserzy), uprawiano sport dla przyjemności, dla zdrowia i własnej satysfakcji. Trenowano nie częściej jak 2-3 razy w tygodniu, a w dni świąteczne odbywały się zawody.

Wyraźny podział sportu na coraz bardziej wyczynowy – kwalifikowany oraz tradycyjny, tj. rekreacyjny zauważono już przed olimpiadą w 1936 roku. Zjawisko to pogłębiło się gwałtownie po II wojnie światowej, kiedy do sportu wkroczyły aspekty polityczne i ekonomiczne. Rozpoczęła się era dominacji sportu wyczynowego, wkrótce zawodowego.   W konsekwencji mamy obecnie dwa nurty w sporcie: wysoce kwalifikowany, w tym profesjonalny, oraz powszechny – sport dla wszystkich.

W Polsce, po II wojnie światowej w latach 1945 – 1947, odradzanie  się życia sportowego przebiegało według wzorów przedwojennych, tradycji i dorobku klubów sportowych oraz różnych organizacji społecznych, m.in. takich jak harcerstwo. Nie reaktywowano jedynie Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”, założonego w 1867 r. we Lwowie. Ta  organizacja    o programie sportowym i narodowym szybko rozwijała się w kraju i położyła ogromne zasługi nie tylko dla kultury fizycznej, ale była krzewicielem myśli patriotycznej, a nawet przygotowania wojskowego. To ostatnie uwidoczniło się m.in. udziałem poznańskich członków Towarzystwa „Sokół” w Powstaniu Wielkopolskim w 1919 roku.

Z początkiem 1948 r. sytuacja organizacyjna w polskiej kulturze fizycznej zaczęła ulegać zmianie w miarę nacisków politycznych i napływu wzorów radzieckich. Dopiero po przemianach społeczno-politycznych, jakie miały miejsce w 1956 r. zaistniały dogodniejsze warunki dla rozwoju dawnego sportu kwalifikowanego i powszechnego, m. in. powrócono do nazw przedwojennych klubów, zrehabilitowano działaczy i reaktywowano działalność związków sportowych.

W sytuacji, kiedy dynamicznie rozwijał się sport wyczynowy w oparciu o wielkie zakłady pracy, wojsko i milicję, brakowało miejsca dla zwolenników uprawiania sportu dla zdrowia, dla aktywnego wypoczynku. Stąd grono głównie przedwojennych działaczy sportowych, byłych zawodników, trenerów, wielu członków „Sokoła” wystąpiło z inicjatywą zwołania w Warszawie krajowej narady aktywu sportowego. Owa narada, która miała miejsce dnia 3 maja 1957 roku, stała się założycielskim zjazdem, powołującym do życia Towarzystwo Krzewienia Kultury Fizycznej. Wkrótce rozpoczął się proces powstawania ogniw TKKF w całym kraju.

Założycielami TKKF z Poznania byli: mgr Józef Burbelka – dziekan Wyższej Szkoły Wychowania Fizycznego (dzisiejszej AWF) i profesor Jan Fazanowicz – olimpijczyk, były naczelnik „Sokoła”, którego wybrano do Prezydium Zarządu Głównego nowo utworzonego Towarzystwa. Oni to przy współpracy Wojewódzkiego Komitetu Kultury Fizycznej, doprowadzili do powołania Komisji Organizacyjnej dla utworzenia w Poznaniu Towarzystwa Krzewienia Kultury Fizycznej. Skład komisji tworzyli: Stefan Strogulski – przewodniczący Wojewódzkiego Komitetu Kultury Fizycznej, Bogdan Zgodziński – jego zastępca i Henryk Szydłowski – instruktor komitetu.

Komisja ta zwołała w czerwcu 1957 r. zebranie informacyjne dla działaczy z Poznania i województwa poznańskiego. Z programem działalności TKKF zapoznał zebranych Jan Fazanowicz, a następnie uznano, że zebranie to jest konstytucyjne, powołujące Towarzystwo Krzewienia Kultury Fizycznej w Wielkopolsce. Założycielami było kilkadziesiąt osób, m.in. wspomniani Józef Burbelka i Jan Fazanowicz, Franciszek Laurentowski – prodziekan WSWF, Bogdan Zgodziński i Henryk Szydłowski z WKKF, Adam Przybylski – przewodniczący Miejskiego Komitetu Kultury Fizycznej w Poznaniu, Franciszek Wentz, Bolesław Rębilas, Andrzej Elantkowski – przewodniczący Komitetów Kultury Fizycznej w Obornikach Wlkp., Kaliszu i Gnieźnie, Aleksander Kamiński – działacz społeczny i dziennikarz PAP, Henryk Strugarek, Henryk Jaziński, Leon Wróż, Leon Przybyłowicz, Maksymilian Bitter – działacze kultury fizycznej, byli członkowie „Sokoła”.

W dniu 10 lipca 1957 r. spośród założycieli wybrano Zarząd Wojewódzki i Zarząd Miejski TKKF w Poznaniu. Zarządy działały odrębnie do 1962 r., kiedy to powołano jeden Zarząd Wojewódzki wspólny dla miasta Poznania i województwa poznańskiego. Godzi się wspomnieć, że w 1984 r. reaktywowano Zarząd Miejski TKKF w Poznaniu oraz powołano Zarządy Miejskie w Gnieźnie i Środzie Wlkp., jednak działalność ich wkrótce się załamała wraz z zaprzestaniem dotowania przez państwo.

ROZWÓJ ORGANIZACYJNY

Powstanie Zarządu Wojewódzkiego stanowiło bodziec do tworzenia się ognisk TKKF w Poznaniu i na terenie województwa, szczególnie w miejscowościach, gdzie w latach przedwojennych istniało Towarzystwo Gimnastyczne „Sokół”.

        Wielu działaczy nie mogąc pogodzić się ze stanowiskiem władz centralnych, które sprzeciwiły się temu, by nazwa Towarzystwa brzmiała: TKKF „Sokół”, zastosowało to nazewnictwo w terenie. Stąd w regionie można spotkać dużą ilość ognisk z nazwą „Sokół”. Np.: TKKF „Sokół” Ostrów Wlkp., TKKF „Sokół” Międzychód, TKKF „Sokół” Śrem bądź TKKF „Orzeł”  Poznań, czy „Orzeł” Pniewy.

        Pierwszy okres działalności Wielkopolskiego TKKF charakteryzował się spontanicznym tworzeniem ognisk oraz pracą organizacyjną i koncepcyjną. Powstały ogniska statutowe, tzw. terenowe, mające osobowość prawną (najczęściej w miastach, dzielnicach i przy osiedlach mieszkaniowych), które czasami funkcjonują do chwili obecnej. Ogniska statutowe  w 60 – letniej działalności TKKF okrzepły organizacyjnie i mimo przeróżnych przeszkód oraz kłopotów nawet dynamizowały (przynajmniej okresowo) swoją działalność.

        Drugi rodzaj ognisk, mieszczących się w strukturze TKKF, to ogniska zakładowe – regulaminowe, które przez wiele lat (do okresu przeobrażeń w latach 1980-1990), dobrze prosperowały przy różnych instytucjach, a szczególnie przy wielkich zakładach pracy. Jednak ze względu na przeobrażenia społeczno-gospodarcze, kłopoty ekonomiczne, a później także przez zmiany organizacyjne w ruchu związków zawodowych, przechodziły okresowe lub bardziej trwałe trudności. Niestety, w końcu 2001 r. przestały istnieć. Utrzymały się te ogniska, które przekształciły się w jednostki statutowe, bądź zakładowo – statutowe, czego przykładem jest Ognisko „HCP” i Ognisko „Budowlani” nadal aktywnie działające.

O dynamicznym rozwoju Wielkopolskiego TKKF już w pierwszym roku istnienia świadczy fakt, że w samym tylko Poznaniu (w czasie jednego miesiąca) powstało sześć ognisk statutowych: „Śródmieście”, „Winiary”, „Jeżyce”, „Wilda”, „Grunwald” i „Naramowice”.

W tym samym czasie powstało siedem ognisk na terenie Wielkopolski: w Krotoszynie, Pleszewie, Gnieźnie, Ostrowie, Lesznie, Pile i Wrześni. Te pierwsze ogniska wniosły trwały wkład w rozwój wielkopolskiej kultury fizycznej.

Początek lat sześćdziesiątych, to okres dalszego, dynamicznego rozwoju. Dla przykładu w 1965 roku zarejestrowanych było już 51 ognisk statutowych i 258 zakładowych. Spośród wielu ognisk działających poza Poznaniem (obok wspomnianych wyżej) znaczny wkład w rozwój rekreacji ruchowej wniosły ogniska ze Śremu, Czarnkowa, Trzcianki, Konina, Koła, Słupcy, Środy Wlkp., Jarocina, Nowego Tomyśla, Szamotuł, a także z mniejszych miejscowości jak Dolsk, Kórnik, czy Zbąszyń. Przykładowo w Zbąszyniu w 1959 r. założono ognisko „Łabędź”. Tam też, w Zbąszyniu, w 1963 r. odbył się VI Zlot Ognisk Wielkopolskiego TKKF z udziałem ok. 2500 uczestników (jak dotąd najwięcej w 60-leciu). Zlot ten swą organizacją i przebiegiem zachwycił samych uczestników i obserwatorów, a dziennikarze nazwali go małą olimpiadą.

Wiele ognisk statutowych w Poznaniu (np. „Winogrady, „Rataje”, „AWF”, „HCP”) oraz wojewódzkich osiągnęło wysoki stopień zorganizowania, przekształcając się niejako w prawdziwe centra rekreacyjne. Do szczególnie aktywnych ośrodków należały: Kalisz (gdzie ówcześnie działało małżeństwo Siemkowiczów), Ostrów (z małżeństwem Hindorfów), Trzcianka (z zasłużoną działaczką Władysławą Borkowską), Rogoźno (z aktywnym Ottonem Gąsiorkiem).

Wyżej wymienieni działacze wraz z założycielami, z  Józefem Burbelką   i Marianem Stachowiakiem – (pierwsi prezesi Zarządu Wojewódzkiego), wspólnie z rzeszą innych, zaangażowanych w działalność TKKF osób, takich jak: Mieczysław Mieloch – zasłużony działacz i długoletni skarbnik ZW, Bolesław Łosek – członek Prezydium ZW i przewodniczący Komisji Rewizyjnej, Leon Grek – działacz i gospodarz boiska piłkarskiego „Winiary”, Franciszek Fengler z Wrześni – najstarszy wiekiem działacz TKKF i uczestnik imprez, Henryk Nowak z Szamotuł – niestrudzony działacz ogniska „Wacław”, Marian Dyczek – wieloletni działacz ogniska „Sokół” w Gnieźnie, Henryk Flieger – działacz i pracownik ZW, wielce zasłużony dla rozwoju rekreacji ruchowej nie tylko w naszym regionie; są to nestorzy Wielkopolskiego Towarzystwa Krzewienia Kultury Fizycznej, którym należą się słowa szczególnego uznania i podziękowania za pionierską działalność.

Potwierdzenie wysokiego stopnia zorganizowania Towarzystwa uwidoczniło się w 1975 r., kiedy w wyniku reformy administracyjnej kraju miało miejsce utworzenie nowych województw (m.in. z podziału województwa poznańskiego). W wyjątkowo szybkim tempie, jako jedne z pierwszych w kraju powstały Zarządy Wojewódzkie TKKF w Kaliszu, Koninie, Lesznie i w Pile, a to dlatego, że działające tam dotąd prężnie zarządy powiatowe niezwłocznie zorganizowały zjazdy założycielskie i przygotowały programy działania. Ten podział trwał aż 23 lata, gdyż dopiero w 1998 r. powrócono do dawnej struktury byłego województwa poznańskiego – odtąd wielkopolskiego. W TKKF również nastąpiło scalenie organizacyjne z zachowaniem struktury regionalnej w Kaliszu, Koninie, Lesznie i Pile. Przyjęto nazwę Wielkopolskie Towarzystwo Krzewienia Kultury Fizycznej.

Stan organizacyjny Wielkopolskiego TKKF w latach 1957 – 2005

Lata

Ogniska stat.

Liczba członk.Ogniska regul.Liczba członk.Razem og.Razem członk.
1957  10  491    9    251  10  742
1958  10  2577  17    876  363453
195934  3613  37  2199  715812
196038  4845  61  3372  998217
1961 x1  —  —
1962  43  4449122  652316510972
1963  43  40602001143724315497
1964  50  45122121178626216298
1965  51  52662582013331025399
1966  57  50212831772833722749
1967  56  51223322219938827321
1968  56  46753312542638730101
1969  58  54773432965340135130
1970  60  60763813346644139542
1971  63  62304063654746942777
1972  62  77374333721449544951
1973  62  82844453844650746730
1974  65  88184483900051147818
1975 x2  37  48022521950028824300
1976  38  6005  97  726529013270
1977  39  5620109  836714813987
1978  41  60401141082615516866
1979  41  56201221127116316991
1980  41  55401331479117420331
1981  42  5380  891020113115581
1982  42  5412  98  967814015090
1983  43  73701081337515129743
1984  42  5873125  989312515766
1985  42  6210135  991817716128
1986  45  63001501020019516500
1987  43  73301491736019224701
1988  44  76101421561018623234
1989  43  71701181314016120318
1990  43  59001131070013616600
1991  39  5100  63  4200102  9300
1992  39  5200  49  3400  88  8600
1993  38  5000  32  2600  71  7600
1994  37  5060  19    840  56  5912
1995  38  5180  16    550  54  5748
1996  32  6180  27  1532  59  7713
1997  34  6213  30  1177  64  7390
1998  34  6400  30  1500  64  7900
1999 x3  67  8330  601005012718380
2000  67  8800  81  920014817900
2001  67  8500  71  830013816800
2002 x413916330   16330
200314016600   16600
200414016604   16604
200514016600   16600

 

x1 Brak danych

x2 Spadek na skutek podziału administracyjnego

x3 Powrót do  dawnej struktury województwa

x4 Ogniska statutowe + regulaminowe

DZIAŁALNOŚĆ PROGRAMOWA

Działalność programowa Wielkopolskiego TKKF koncentrowała się głównie w osiedlach mieszkaniowych, w zakładach pracy, a także w miejscowościach wypoczynku świątecznego i urlopowego. Ogniska statutowe posiadały bowiem własne ośrodki, gdzie dysponowano bazą noclegową, urządzeniami i sprzętem. Do takich miejscowości należały np.: Antonin k. Ostrowa Wlkp., Trzcianka, Sieraków Wlkp., Lipno k. Stęszewa, Karpicko, Skorzęcin, Skoki, Zaniemyśl, Gdańsk – Stogi. Niestety do dzisiaj pozostało ich niewiele.

Formy realizacji zadań programowych były (są zresztą nadal) przeróżne i obejmują zajęcia zespołowe w tzw. stałych zespołach ćwiczebnych, poradnictwo indywidualne, organizację imprez sportowo – rekreacyjno – turystycznych, akcje związane z krzewieniem kultury fizycznej oraz szkolenie kadr.

W 1958 r. w ok. 100 zespołach ćwiczyło już ponad 4 tysiące osób. W latach 1965-1975 ilość zespołów wzrosła do 800 z ponad 50-tysiącami ćwiczących.

Do pierwszych form zajęć ruchowych należała gimnastyka dla różnych grup wiekowych, dla dzieci, dorosłych (kobiet i mężczyzn), później także dla niepełnosprawnych – ćwiczenia korekcyjne wad postawy, z zakresu prewencji pierwotnej i wtórnej. Z klasycznej gimnastyki zrodziła się gimnastyka artystyczna, różnego rodzaju jej odmiany – jazzowa, aerobik, później fitness (różne wersje), wreszcie liczne warianty ćwiczeń wg systemów wschodnich (najwcześniej hatha joga).

Od początku działalności w TKKF uprawiano gry sportowe, tenis ziemny i stołowy, pływanie (również naukę pływania), zimą narciarstwo biegowe i zjazdowe, gry rekreacyjne, które w licznych przypadkach stały się później dyscyplinami sportowymi, jak np. kręgle, czy kometka (obecnie badminton).

W TKKF po raz pierwszy pojawiła się kulturystyka, triathlon, hipoterapia i różnego rodzaju sztuki walki wg wzorów wschodnich. Nie obce też były i są nadal sporty motorowe oraz rozmaite formy turystyki. Z jednej strony pielęgnowano tradycję, utrwaloną w regionalnych nawykach ruchowych, z drugiej TKKF był i jest nadal otwarty na nowości, a nawet wpływy mody (np. deskorolki, rolki, windsurfing, golf, unihok i inne). Zatem stara się prezentować taki program, przedkładać taką ofertę, która zadowoli wszystkich. Towarzystwo stawia sobie za cel krzewienie każdej postaci kultury fizycznej (tj. wychowania fizycznego, rekreacji ruchowej, sportu i turystyki) dla zdrowia, samozadowolenia wśród całego społeczeństwa.

IMPREZY I AKCJE

Systematyczne ćwiczenia – treningi, chociażby najbardziej ciekawe i atrakcyjne nie mają  w sobie aspektu emocji, jaką niesie ze sobą rywalizacja – współzawodnictwo. Dlatego na każdym szczeblu działalności w TKKF (od najmniejszego ogniska po zarządy regionalne, wojewódzkie i Zarząd Główny) umożliwia się udział w różnego rodzaju imprezach. Są to festyny, konkursy, festiwale, zloty oraz rozgrywki, mecze, turnieje. Na każdy rok, bądź sezon opracowuje się  kalendarze imprez o różnym zasięgu. Wypracowano system zdrowo pojętej rywalizacji, która stwarza możliwości zaprezentowania się indywidualnego albo zespołowego i jest bodźcem do dalszego doskonalenia.

Od początku naszego działania w TKKF funkcjonują:

  • stałe rozgrywki (szumnie zwane ligowymi) i turnieje w piłce nożnej, siatkówce i koszykówce;
  • różnego rodzaju turnieje tenisowe (tenisa ziemnego i stołowego), badmintona, brydża sportowego i inne;
  • imprezy biegowe cykliczne i okazjonalne na różnych dystansach i dla różnych kategorii wiekowych;
  • imprezy turystyczne, piesze, rowerowe, motorowe, wodne;
  • pokazy i zawody sportów walki, kulturystyki, różnych form gimnastyki, fitness, zawody pływackie.

Ilustracją niezwykle bogatego wachlarza zmagań sportowo – rekreacyjnych w ramach Wielkopolskiego TKKF jest wydany na rok 2007 kalendarz najważniejszych imprez. Zawiera on mnóstwo propozycji uczestnictwa: 51 imprez biegowych, 70 w zespołowych grach sportowych, 48 w tenisie i badmintonie, 43 z zakresu turystyki, a 43 to propozycje  pozostałych imprez. Należy zaznaczyć, że kalendarz jest bogaty nie tylko z okazji jubileuszu. Kalendarze już z pierwszych lat działalności Towarzystwa (oraz z okresu bardziej czasowo  bliskiego) są nie mniej obfite w swej treści. Zawierały także program akcji, które (czasem brzmią jedynie nieco inaczej) są kontynuowane. Oto niektóre z nich (w nawiasie rok rozpoczęcia): akcja obozownictwa (1959), akcja sportów zimowych (obozy zimowe), „Zima w mieście”, „Srebrna Zima” (1959), nauka pływania (1959), „Rodzina  w plenerze” (1972), „Lato w mieście (1972), „Tenis dla wszystkich” (1976), „Niedziela z tatusiem” (1970), „Mamo, tato ćwicz ze mną” (1972), „Miesiąc dla zdrowia” (1996).

Szczególne miejsce w działalności imprezowej TKKF zajmują zloty, które zaistniały jako spadek po działalności „Sokoła”. Są to coroczne (czasem co dwa lata) imprezy o zasięgu krajowym, wojewódzkim, bądź regionalnym, niekiedy branżowym, ukazujące dorobek ognisk, stanowiące okazję wymiany doświadczeń, wzajemnego poznania się, utrwalenia znajomości – przyjaźni, wzajemnej integracji.

Na Zlotach krajowych dorobek Wielkopolskiego TKKF wyrażano w różnych formach, m.in. poprzez prezentację tradycyjnych polskich oraz regionalnych gier i zabaw ruchowych. Przykładowo w 1979 r. Kaliskie  TKKF zajęło w tej dziedzinie I miejsce w kraju.

W 1994 r. również działacze z Kalisza byli twórcami oraz inicjatorami wprowadzania ogólnopolskiej, cyklicznej imprezy pod nazwą „Sportowy Turniej Miast i Gmin”. Istotą jej jest jak najliczniejszy udział mieszkańców danej miejscowości tego samego dnia w zawodach sportowo- rekreacyjno-turystycznych wg ściśle opracowanych zasad z podziałem na różne grupy zależne od liczby  mieszkańców. Turniej ten posiada już ponad 20-letnią tradycję i niezmiennie cieszy się dużym zainteresowaniem. Uczestniczą w nim tysiące osób w różnym wieku w całej Polsce. W edycji 2006 r. duży sukces odnieśli przedstawiciele Wielkopolski, zajmując czołowe miejsca w kraju.

Zloty wielkopolskich ognisk TKKF w latach 1958-2004

Zloty wg kolejności

Miejscowość

Termin

Ilość uczest­ników

  I   Wojewódzki Zlot Ognisk TKKF

Skorzęcin

27-28 lipca 1958 r.

306

 II   Wojewódzki Zlot Ognisk TKKF

Trzcianka

1959 r.

460

III   Wojewódzki Zlot Ognisk TKKF

Wolsztyn

13-15 sierpnia 1960 r.

849

IV  Wojewódzki Zlot Ognisk TKKF

Wągrowiec

21-23 lipca 1961 r.

1164

 V   Wojewódzki Zlot Ognisk TKKF

Międzychód

5-7 sierpnia 1962 r.

1560

VI   Wojewódzki Zlot Ognisk TKKF

Zbąszyń

24-25 sierpnia 1963 r.

2500

VII  Wojewódzki Zlot Ognisk TKKF

Ślesin

16-18 czerwca 1967 r.

ok. 2000

VIII Wojewódzki Zlot Ognisk TKKF

Kórnik

13-14 czerwca 1970 r.

1832

  IX Wojewódzki Zlot Ognisk TKKF

Sieraków

1972 r.

ok. 1200

   X Wojewódzki Zlot Ognisk TKKF

Wągrowiec

8-9 czerwca 1974 r.

ponad 2000

  XI Wojewódzki Zlot Ognisk TKKF +)

Kórnik

wrzesień 1976 r.

ok. 600

XII  Wojewódzki Zlot Ognisk TKKF

Skorzęcin

3-4 września 1977 r.

ok.500

XIII Wojewódzki Zlot Ognisk TKKF

Sieraków

26-27 maja 1979 r.

ok. 600

XIV Wojewódzki Zlot Ognisk TKKF

Sieraków

27-29 maja 1983 r.

470

XV  Wojewódzki Zlot Ognisk TKKF

Sieraków

30.05-1.06.1985 r.

450

XVI Wojewódzki Zlot Ognisk TKKF

Sieraków

29-31 maja 1987 r.

372

XVII Wojewódzki Zlot Ognisk TKKF

Sieraków

19-21 maja 1989 r.

400

XVIII Wojewódzki Zlot Ognisk TKKF

Sieraków

24-26 maja 1991 r.

118

XIX Wojewódzki Zlot Ognisk TKKF

Sieraków

28-31 maja 1992 r.

115

XX Wojewódzki Zlot Ognisk TKKF

Sieraków

17-18 maja 1994 r.

238

XXI Wojewódzki Zlot Ognisk TKKF

XXII Wojewódzki Zlot Ognisk TKKF

XXIII Wojewódzki Zlot Ognisk TKKF

XXIV Wojewódzki Zlot Ognisk TKKF

XXV Wojewódzki Zlot Ognisk TKKF

XXVI Wojewódzki Zlot Ognisk TKKF

Sieraków

Sieraków  .

Sieraków 

Sieraków 

Sieraków 

Trzcianka

23-24 maja 1995 r.

16-18 maja 1997 r.

7-9 maja 1999 r.

5-7 maja 2000 r.

18-12 maja 2002 r.

21- 23 maja 2004 r.

182

250

365

280

320

250

SZKOLENIE KADR

Od pierwszych lat istnienia TKKF zawsze dbano o rozwój Towarzystwa, m.in. poprzez szkolenie i doskonalenie kadr. Początkowo organizowano spotkania doszkalające dla członków, działaczy, a także sympatyków. Zdarzały się też 2 – 3 dniowe kursy dla sędziów, demonstratorów ćwiczeń i organizatorów sportu w zakładach pracy.

Powstały w październiku 1975 r. Wojewódzki Ośrodek Metodyczno – Szkoleniowy przy Zarządzie Wojewódzkim TKKF w Poznaniu, dzięki ścisłej współpracy z Akademią Wychowania Fizycznego, stał się bardzo prężną jednostką o zasięgu międzywojewódzkim, organizując systematyczne szkolenia nie tylko w dotychczasowym  zakresie, ale uzyskał prawo kształcenia instruktorów rekreacji ruchowej w różnych dyscyplinach sportowych. Ten rodzaj szkolenia sprawił, że absolwenci kursów uzyskiwali stopień zawodowy, uprawniający do samodzielnego prowadzenia zajęć.

Zespół pracowników Ośrodka stanowili absolwenci poznańskiej uczelni wychowania fizycznego (m.in. Henryk Flieger, dr Jan Oździński – obecnie profesor AWF, mgr Krystyna Marciniak). Wspierali ich nauczyciele akademiccy AWF, do których należeli m.in.: dr Stanisław Wylegalski, doc. dr Lech Erdmann, dr Ryszard Wieczorek – były profesor Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej w Koninie,  dr Jadwiga Prywer, dr Maria Stróżyk, dr Sławomir Drozdowski – były profesor AWF, dr Krzysztof Pietrusik. Osoby te były również autorami programów szkolenia w TKKF i różnych opracowań (książek, broszur, folderów, materiałów poglądowych, poradników), które wydawał Zarząd Główny Towarzystwa.

Zespół ten stanowił wysoko wykwalifikowaną kadrę wykładowców na różnego rodzaju szkoleniach ogólnopolskich i lokalnych. Stąd Ośrodek Metodyczno – Szkoleniowy TKKF w Poznaniu odgrywał doniosłą rolę w kraju i to nie tylko w szkoleniu kadr, ale wpływał na poczynania programowe TKKF.

Dla przykładu 2007 roku odbyły się kursy instruktorów rekreacji ruchowej w następujących specjalnościach: pływanie, ćwiczenia psychofizyczne, jazda konna, hipoterapia, fitness – ćwiczenia siłowe (kulturystyka), fitness – nowoczesna forma gimnastyki (aerobik).

Działalność szkoleniowa i doszkoleniowa WOMSz. w latach 1976-2006

lata

Szkolenie

organizatorów

DemonstratorówSędziów

Doszkolenie

instruktorów

Działaczy

Szkolenie

Instruktorów

WykładowcówRazem
197620177   30  42 11371
197719730107105  88  3520582
197821246  7416120513
197921715155120  6016583
198023415105117173  7041755
1981122  62128  54366
1982  82175  89  27380
1983  75208  70  60413
1984  5528  20254  7425466
1985  6530  20236  1510376
198629373133  9650645
1987170   26200  60456
1988  46   16191  256
1989  31137   16184
1990149149
1991  23133156
1992    88  88
1993    23  52  75
1994196 animatorów  66  32294
1995  79  12136  96 323
1996119    99   30 238
1997157     9  145 311
1998160    120 380
1999100    104 204
2000  80 młodych  menedżerów sportu 115 127 302
2001105    80   99 284
2002105 dane w przybliżeniu   15 126 246
2003 30    114 144
2004 20    157 177
2005 60      73 133

PARTNERZY

Realizacja zadań programowych TKKF dokonywała się przy ścisłym współdziałaniu z wieloma instytucjami i organizacjami. Na plan pierwszy wysunęła się współpraca z pionem spółdzielczości mieszkaniowej. Dowodem tego było zawiązanie się licznych osiedlowych ognisk TKKF takich jak np.: „Piast-Rataje”, „Winogrady”, „Grunwald”, „Raszyn” czy „Nowy Bonin” w Poznaniu, lub „Lokator” i „Relaks” w Koninie, „Tęcza” w Turku, „Sokół” w Kole, „Senior” w Słupcy, „ Jeziorany” w Śremie, „ Grunwald” w Lesznie, „Blok” w Pile i inne. Bez tych ognisk wielu mieszkańcom osiedli trudno byłoby sobie wyobrazić aktywne spędzanie wolnego czasu. Ogniska osiedlowe TKKF wrosły trwale w środowisko dzięki swym programom działania, a także w niektórych przypadkach dlatego, że posiadały bazę sportowo-rekreacyjną. Przykładem w tym zakresie jest wybudowanie przy pomocy Poznańskiej Spółdzielni Mieszkaniowej (głównie dzięki czynom społecznym) okazałego ośrodka rekreacji ruchowej dla Ogniska TKKF „Winogrady” przy ul. Winogrady 11 w Poznaniu. Ten kompleks urządzeń wraz z całym terenem przyległym został w roku 1986 przekazany przez Spółdzielnię Zarządowi Wojewódzkiemu TKKF i stał się później jego siedzibą, przyjmując nazwę Wojewódzki Ośrodek Rekreacji Ruchowej TKKF jako jednostka tegoż Zarządu. Dalszy  przykład to powstanie w Koninie jednego z pierwszych w Polsce wielofunkcyjnego obiektu sportowo-rekreacyjnego z placem zabaw i gier dla dzieci.

Wspólnie także z Centralnym Związkiem Spółdzielni Budownictwa Mieszkaniowego TKKF zorganizował w 1965 r. ogólnopolski konkurs pn.: „Sport i rekreacja w naszym osiedlu”. W realizacji tego przedsięwzięcia w środowisku wielkopolskim, ze strony TKKF, szczególnie zasłużyli się Helena Krajewska i Henryk Flieger, którzy byli autorami regulaminu i systemu klasyfikacji osiągnięć. W tym konkursie ogólnokrajowym I miejsca zdobyły lub uzyskały czołowe lokaty m.in. „Osiedle Młodych”, „Grunwald” z Poznania oraz osiedla spółdzielcze z Kalisza, Leszna, Wągrowca. W ogóle należy podkreślić, że środowisko poznańskie spółdzielczości mieszkaniowej i TKKF odegrały pionierską rolę w tworzeniu optymalnego programu spędzania czasu wolnego w miejscu zamieszkania.

W działalności TKKF duże znaczenie miała dobrze układająca się współpraca z Kuratorium Poznańskim oraz z dyrekcjami szkół i nauczycielami wychowania fizycznego. Sale gimnastyczne (często również inne obiekty), jakimi dysponują szkoły stanowią bazę działania dla ognisk TKKF, szczególnie w okresie jesienno-zimowym. Także różnego rodzaju akcje jak „Lato w mieście”, „Ferie w mieście”, „Srebrna Zima”, imprezy z okazji Dnia Dziecka, czy Tygodnia Kultury Fizycznej i inne odbywały się i nadal mają miejsce przy ścisłej współpracy z pionem szkolnictwa. Współpraca ta dotyczy także Studiów Wychowania Fizycznego i Sportu przy poznańskich uczelniach i przy wyższych szkołach działających w Wielkopolsce.

Również bardzo owocnie układała się współpraca z byłą Radą Wojewódzką Ogólnozwiązkowej Federacji Wychowania Fizycznego Sportu i Turystyki, zwłaszcza w zakresie aktywnego wypoczynku wakacyjnego i w tzw. ruchu spartakiadowym. Partnerzy Towarzystwa Krzewienia Kultury Fizycznej to także: Polskie Towarzystwo Turystyczno- Krajoznawcze, Liga Obrony Kraju, Polski Związek Wędkarski, Polski i Okręgowy Związek Kręglarski, Polski Związek Triathlonu, Zrzeszenie Sportowe (obecnie Sportowe Stowarzyszenie Inwalidów) „Start”, Polski Związek Działkowców i inne organizacje zawierające w swym programie działania w zakresie kultury fizycznej.

Szczególne miejsce we współpracy z Wielkopolskim TKKF zajmowała Wyższa Szkoła Wychowania Fizycznego – dzisiejsza AWF w Poznaniu. Wprowadzona w latach sześćdziesiątych do programu studiów specjalizacja z zakresu rekreacji ruchowej (z inicjatywy doc. dr Lecha Erdmanna), przyniosła wiele korzyści dla absolwentów, którzy często angażowali się w działalność TKKF. Kontynuatorem dalszego kształcenia w tej dziedzinie stał się od początku lat siedemdziesiątych pierwszy w Polsce Wydział Turystyki i Rekreacji AWF w Poznaniu.

Najbardziej jednak współpraca z uczelnią zaakcentowała się przez udział jej pracowników w bezpośrednim działaniu organizacyjnym i programowym TKKF. Obok wspomnianych już mgr Józefa Burbelki i dr Franciszka Laurentowskiego wielu nauczycieli akademickich AWF nie tylko związało się z Towarzystwem, ale zasłużyło się dla jego rozwoju. Są to m.in. (niektórych już wspomniano): dr Stanisław Wylegalski, dr Wojciech Liszkowski, mgr Włodzimierz Rataszewski, dr Jadwiga Prywer, dr Maria Stróżyk, profesorowie Zbigniew i Sławomir Drozdowscy, prof. Ryszard Wieczorek – prezes Zarządu Wojewódzkiego TKKF w latach 1972-1990 (od 1990 r. prezes honorowy).

Dorobek ponad 60-letniej działalności Wielkopolskie Towarzystwo Krzewienia Kultury Fizycznej zawdzięcza przede wszystkim ogromnemu zaangażowaniu swoich działaczy aktywnej postawie rzeszy członków i sympatyków. Jednakże  osiągnięcia nie byłyby tak owocne, gdyby nie pomoc ze strony władz administracyjnych i samorządowych wojewódzkich, powiatowych i miejskich. Za wspieranie  moralne i materialne, za uznanie i życzliwość  z okazji jubileuszu składamy serdeczne słowa podziękowania.

WŁADZE TOWARZYSTWA

Kadencja: 1957-1960

Prezydium  Zarządu :

 

Prezes-Józef  Burbelka

Wiceprezesi-Bogdan Zgodziński, Mieczysław Smoczyński

Sekretarz-Teodor Krüger

Skarbnik-Leon Przybyłowicz

Członkowie-Marian Dyczek, Wanda Łyczywek (od 1959 r.), Henryk Flieger (od 1959 r.), Zdzisław Piaszyk (od 1959 r.)

Kadencja: 1960-1962

Prezydium Zarządu :

Prezes-Józef Burbelka (do kwietnia 1961 r.), Jan Teresiński, (do czerwca 1961 r.), Józef    Burbelka (od lipca 1961 r,)

Wiceprezesi- Bogdan Zgodziński, Mieczysław Smoczyński

Sekretarz-Teodor Krüger

Skarbnik-Leon Przybyłowicz

Członkowie-Marian Dyczek, Wanda Łyczywek, Henryk Flieger, Zygmunt Piekielny,

Zdzisław Piaszyk, Henry­ka Danielewicz, Edmund Kowalski, Stanisław Urbanowicz.

Kadencja: 1962-1965

Prezydium Zarządu:

 

Prezes-Józef Burbelka

Wiceprezesi-Jan Nemoudry, Mieczysław Smoczyński

Sekretarze-Włodzimierz Droszcz (do sierpnia 1962 r.), Henryk Flieger (od września 1962 r.)

Skarbnik-Wanda Zielińska

Członkowie-Adam Przybylski, Kazimierz Grząślewicz, Euge­nia Krakowska, Zdzisław Piaszyk

W czasie trwania kadencji odeszli: Eugenia Krakowska, Włodzi­mierz Droszcz, Zdzisław Piaszyk. W ich miejsce wybrano: Henryka Fliegera, Wandę Kowalską i Mie­czysława Mielocha jako członków.

Kadencja: 1965-1968

Prezydium Zarządu :  

 

Prezes-Józef Burbelka (do października 1966 r.), Marian Stachowiak (od października        1966 r.)

Wiceprezesi-Henryk Marciniak, Edward Nowacki (do lutego 1966) Kaliksta Łopacka (od kwietnia 1966 r.), Jó­zef Burbelka (od października 1966 r.)

Sekretarze-Marian Psuja (do października 1966 r.) Wacław Moliński (od października1966 r.)

Skarbnik-Leon Przybyłowicz

Członkowie-Stefan Błażejewski, Władysława Borkowska, Piotr Kantecki, Wanda Kowalska,  Mieczysław  Mieloch,  Michał  Siemkowicz

Kadencja 1968-1972

Prezydium Zarządu :

 

Preze                             Prezes-Marian Stachowiak

wice                               Wiceprezesi- Stefan Błażejewski, Roman Harasymowicz (do 1968 r.), Mieczysław Smoczyński (od 1971 r.), Jó­zef Cegła (od 1971 r.)

Skarbnik-Mieczysław Mieloch         

Członkowie-Władysława Borkowska, Edmund Hühendorf, Te­resa Pawlak, Ryszard Pacanowski, Mieczysław Siejak, Michał Siemkowicz

Kadencja 1972-1976

Prezydium Zarządu:

Prezes-Ryszard Wieczorek

Wiceprezesi-Ryszard Burgiel, Józef Cegła, Mieczysław Smo­czyński, Bolesław Łosek Sekretarz-Ryszard Helak

Skarbnik-Mieczysław Mieloch

Członkowie-Tadeusz Błaszyk, Władysława  Borkowska,  Zdzisław Jarecki, Stanisław Kupczyk, Eugeniusz  Pyrzyński, Mieczysław Siejak

 

Zrezygnowali podczas kadencji: Józef Cegła, Tadeusz Błaszyk, Stanisław Kupczyk, Władysława Borkowska, Eugeniusz Pyrzyński, Zdzisław Jarecki. Z wyjątkiem Józefa Cegły, odejście pozostałych członków spowodowane było zmianą terytorialną województwa po­znańskiego. W ich miejsce wybrano: Andrzeja Kornackiego — wi­ceprezesa i członków: Kazimierza Grajewskiego, Mariana Dyczka, Kazimierza Grabnego, Zygmunta Rosińskiego, Wiesława Skrzypczaka. W 1976 r. z funkcji wiceprezesa zrezygnował Andrzej Kornacki.      W jego miejsce dokooptowano Grażynę Żebruń.

Komisja  Rewizyjna

 

Przewodniczący-Aleksander  Bochenek

Wiceprzewodniczący-Stefan  Lubik

Członkowie-Andrzej Bieg (do  16.09.1975), Leszek  Hejnowicz  (od  16.09.1975), Ryszard Rybarczyk (od 16.09.1975), Antoni Lawicki, Wojciech Marciniak (do 16.09.1975)

Kadencja 1977-1981

Prezydium Zarządu

 

Prezes-Ryszard Wieczorek

Wiceprezesi-Grażyna Żebruń, Tadeusz Skubiszyński, Adam Kwaśniewski

Sekretarz-Ryszard Burgiel

Skarbnik-Mieczysław Mieloch

Członkowie-Mirosława Dziamska, Marian Dyczek, Zofia Fedorczyk-Marciniak, Kazimierz Grajewski, Kazimierz Grabny, Sta­nisław Kubiak, Zygmunt Rosiński,

Andrzej Szymankiewicz.

W czasie trwania kadencji odeszli: Grażyna Żebruń oraz z powodu choroby, a w następstwie zgonu Mieczysław Mieloch.  W ich miejsce wybrano: Kazimierza Kowalika -wiceprezesa, Cze­sławę Witowską-skarbnika.

W 1980 r. ustąpił Kazimierz Kowalik, którego zastąpił Piotr Sobański.       

Komisja  Rewizyjna

 

Przewodniczący-Bolesław  Łosek

Wiceprzewodniczący-Stefan  Lubik

Sekretarz-Leszek  Hejnowicz

Członek-Ryszard  Rybarczyk

Członek-Mieczysław  Siejak   

 Kadencja 1982-1986

Prezydium Zarządu:

 

Prezes-Ryszard Wieczorek

Wiceprezesi-Tadeusz Skubiszewski, Kazimierz Grajewski, Jan  Kurzawa

Sekretarz-Halina Polakowska

Skarbnik-Czesława Witomska

Członkowie-Wojciech Blok, Mirosława Dziamska, Jan Fidler, Leszek Kurzawski, Zofia Fedorczyk – Marciniak, Andrzej Oczujda, Aleksander Ossowski, Zygmunt  Rosiński, Ryszard Szudrowicz

W czasie trwania kadencji odeszli: Halina Polakowska, Leszek Ku­rzawski, Ryszard Szudrowicz. Powołano do  zarządu  Ryszarda  Burgiela  jako  sekretarza.

Komisja  Rewizyjna

 

Przewodniczący-Bolesław  Łosek   

Wiceprzewodniczący-Ryszard  Rybarczyk  (od  27.03.1985 – przewodniczący)

Sekretarz-Stanisław  Kubiak

Członkowie-Marian Dyczek, Leszek Hejnowicz, Stefan Lubik (od 27.03.1985  wiceprzewodniczący), Sylwester  Łada.

Kadencja 1986-1990

Prezydium Zarządu :

Prezes-Ryszard Wieczorek

Wiceprezesi-Ryszard Burgiel, Kazimierz Grajewski, Tadeusz  Skubiszyński

Skarbnik-Czesława  Witomska

Członkowie-Edward Kowalik, Jan Kurzawa, Ludwik Małecki, Andrzej Oczujda, Aleksander Ossowski, Zygmunt  Rosiński, Wojciech Blok.

Komisja  Rewizyjna

 

Przewodniczący-Ryszard  Rybarczyk

Wiceprzewodniczący-Sylwester  Łada

Sekretarz-Ryszard  Wojtkowiak

Członkowie-Leszek  Hejnowicz, Włodzimierz  Leżała, Stefan  Lubik, Nikodem  Wicke.

Kadencja 1990-1994

Prezydium Zarządu :

Prezes-Leszek Grajek

Wiceprezesi-Ryszard Wieczorek, Tadeusz  Skubiszyński,  Jaro­sław  Szlandrowicz

  Członkowie-Wojciech Blok, Ewa Cwojdzińska, Kazimierz Grajewski, Jan Kurzawa,                                               Ludwik Małecki,  Aleksan­der  Ossowski,  Jan Weber .

  Podjęto uchwałę o nadaniu godności Prezesa Honorowego dla Ryszarda Wieczorka .   

 

  Komisja  Rewizyjna

 

Przewodniczący-Ryszard  Rybarczyk

Wiceprzewodniczący-Włodzimierz  Leżała

Sekretarz-Ryszard  Wojtkowiak

Członkowie-Stefan Lubik, Sylwester  Łada, Czesława  Witomska, Wojciech  Zaporowski.

Kadencja  1994 –1998

Prezydium Zarządu :   

Prezes-Leszek Grajek

Wiceprezesi-Kazimierz Grajewski, Ryszard Wieczorek, Ry­szard Burgiel

Członkowie -Wojciech Blok, Ewa Cwojdzińska, Ryszard Jankiewicz, Józef Miecznik,

Zygmunt Rosiński  

                             Jarosław  Szlandrowicz, Ryszard Śliwiński, Jan Weber.

 

Komisja  Rewizyjna :  

            Przewodniczący-Ryszard  Rybarczyk

            Sekretarz-Czesława  Witomska

            Członkowie-Ryszard  Wojtkowiak, Wojciech  Zaporowski  (do 22.03.1996), Sylwester  Łada

 

Kadencja  1998 – 2002

Prezydium Zarządu :

 

Prezes-Leszek Grajek zm. 26 lipca 2002

Wiceprezesi-Kazimierz  Grajewski,  Zdzisław  Jarecki,  Ryszard  Burgiel

Członkowie-Wojciech  Blok, Zbigniew Białas, Ewa Cwojdzińska, Gabriela  Maćkowiak,  Marian  Michalak,  Sławomir Pyra,  Jarosław  Szlandrowicz,  Leszek  Zieliński.

  • Komisja Rewizyjna

 

Przewodniczący-Ryszard  Rybarczyk

Wiceprzewodniczący-Eugeniusz  Pyrzyński

Sekretarz-Czesława  Witomska

Członek-Eugeniusz   Regulski

Członek-Adam  Spychała  zm.  07.06.1999

Kadencja 2002 – 2006

Prezydium Zarządu:

 

Prezes-Paweł Sowisło (do 18.12.2004 rezygnacja)

Prezes-Ryszard Śliwiński od 18.12.2004

 Wiceprezes-Ryszard Burgiel  6.04.2006

Wiceprezesi-Kazimierz Grajewski, Zdzisław Jarecki.

Członkowie: Ewa Cwojdzińska, Zbigniew Białas, Wojciech Blok, Sławomir Pyra, Włodzimierz Rataszewski, Ryszard Śliwiński  (do 18.12.2004), Leszek Zieliński.

  • Komisja Rewizyjna:

Przewodniczący: Ryszard Rybarczyk

Wiceprzewodniczący: Eugeniusz Pyrzyński

Sekretarz: Czesława Witomska

Członkowie: Jarosław Szlandrowicz, Eugeniusz Regulski

 

Kadencja 2006 – 2010

Prezydium Zarządu:

Prezes-Ryszard Śliwiński

Wiceprezesi-Zdzisław Jarecki, Włodzimierz Rataszewski, Marek Dziubiński

Członkowie-Ewa Cwojdzińska, Zbigniew Białas, Sławomir Pyra, Leszek Zieliński, Marian Trojanek

Komisja Rewizyjna

 

Przewodniczący-Ryszard Rybarczyk

Wiceprzewodniczący-Eugeniusz Pyrzyński

Sekretarz-Roman Rafiński

Członkowie-Stanisław Cieślak, Marek Dobierski

 

Kadencja 2010 – 2014

 Zarządu:

Prezes-Ryszard Śliwiński

Wiceprezesi- Zdzisław Jarecki, Włodzimierz Rataszewski, Sławomir Pyra

Członkowie-Cwojdzińska Ewa ,Jankiewicz Ryszard, Jechura Krystyna, Waraczyński Henryk,Stachowiak Elżbieta, Tomiak Zbigniew, Białas Zbigniew, Dąbrowski Krzysztof

  • Lamperski Krzysztof, Zalewski Zbigniew, Zieliński Leszek

 

Komisja Rewizyjna

 

Przewodniczący-Eugeniusz Pyrzyński

Wiceprzewodniczący-Marek Dobierski

Członkowie-Andrzej Sochacki, Czesław Barczak, Tadeusz Zakrzewski

 

Kadencja 2014 – 2018

Prezydium Zarządu:

Prezes- Ryszard Śliwiński

Wiceprezesi- Włodzimierz Rataszewski ,Dariusz Gorczyński

Członkowie-Cwojdzińska Ewa,Jankiewicz Ryszard, Jechura Krystyna,Waraczyński Henryk, Stachowiak Elżbieta, Gielnik Florian, Tomiak Zbigniew, Jackowski  Wawrzyniec, Lamperski Krzysztof, Sochacki Andrzej, Walkowiak Kazimierz, Zawitowski Zbigniew

Komisja Rewizyjna

 

Przewodniczący-Pyrzyński Eugeniusz

Wiceprzewodniczący- Marek Dobierski

Członek- Zakrzewski Tadeusz

 

Kadencja 2018-2022

Prezydium Zarządu:

Prezes – Ryszard Śliwiński – do 31.03.2020.

Prezes- Dariusz Gorczyński – od 09.06.2020

Wiceprezesi- Dariusz Gorczyński, Florian Gielnik, Krystyna Jechura do 09.06.2020.

Wiceprezesi – Florian Gielnik, Krystyna Jechura, Werblińska Monika od 09.06.2020

Członkowie-Ewa Cwojdzińska,Gorczyński Krzysztof, Jackowski Wawrzyniec, Rataszewski Maciej, Sochacki Andrzej, Stachowiak Elzbieta, Tomiak Zbigniew, Trojanek Marian, Waraczyński Henryk, Zawitowski Zbigniew

 

Komisja Rewizyjna

Przewodniczący- Marek Dobierski

Wiceprzewodniczący- Tadeusz Zakrzewski

Członek – Alina Zielińska

WŁADZE KALISKIEGO TKKF W LATACH 1975-1998

Kadencja 1975-1977

Prezydium  Zarządu:

 

Prezes-Włodzimierz Okoń

Wiceprezesi-Zdzisław Jarecki, Stanisław Kupczyk

Sekretarz –Witold Bielewicz

Skarbnik-Tadeusz Kryszak

Członkowie- Mieczysław Więcek, Marian Janicki, Roman Pankowski, Marian Poloński, Aleksandra Kiemasz.

Komisja Rewizyjna:

 

Przewodniczący-Stanisław Morisson

Sekretarz-Alicja Hühendorf

Członkowie-Jan Błaszczyński, Zbigniew Gajewski, Michał Siemkowicz.

Kadencja 1977-1981

Prezydium  Zarządu

 

Prezes-Stanisław Kupczyk

Wiceprezesi-Zdzisław  Jarecki, Andrzej  Mroczkowski

Sekretarz-Witold Bielewicz

Skarbnik-Ignacy Gruszka

Członkowie-Kazimierz Figan, Bronisław Kociemba, Zygmunt Kozupa, Tadeusz Kryszak, Roman Pankowski, Marian Poloński, Krystyna  Woronin, Marian Janicki.

Komisja Rewizyjna

 

Przewodniczący-Michał Siemkowicz

Wiceprzewodniczący-Jan Błaszczyński

Sekretarz-Zbigniew Grajewski

Członkowie-Andrzej Krzywda, Helena Sekuła

Kadencja 1981-1986

Prezydium Zarządu

 

Prezes-Zdzisław Jarecki

Wiceprezesi- Marian Poloński, Witold Bielewicz

Sekretarz-Eugeniusz Walczyński

Skarbnik-Ignacy Gruszka

Członkowie-Barbara Dobrowolska, Kazimierz Figan, Jan Górski, Stanisław Kaczmarek, Bronisław Kociemba, Janusz  Kowalski, Anna Spławska, Bolesław Waszak

Komisja Rewizyjna

 

Przewodniczący-Michał Siemkowicz

Wiceprzewodniczący-Jan Błaszczyński

Sekretarz-Henryk Dorywalski

Członkowie-Zbigniew Gajewski, Roman Niewiadomski

Kadencja 1986-1990

Prezydium Zarządu:

 

Prezes-Zdzisław Jarecki

Wiceprezesi-Witold Bielewicz, Janusz Kowalski

Sekretarz-Eugeniusz Walczyński

Skarbnik-Anna Spławska

Członkowie-Maria Bigosińska, Wiesław Barciański, Teresa Grzeszczak, Andrzej Guzek, Marian Michalski, Andrzej Mroczkowski, Marian Poloński, Bolesław Waszak.

Komisja Rewizyjna

 

Przewodniczący-Ignacy Gruszka

Wiceprzewodnicząca-Elżbieta Wypych

Sekretarz-Arkadiusz Skrzypczyński

Członkowie-Maria Janiszewska, Marian Michaś

Kadencja 1990-1994

Prezydium Zarządu

 

Prezes-Zdzisław Jarecki

Wiceprezesi-Witold Bielewicz, Marian Michalski

Sekretarz-Eugeniusz Walczyński

Skarbnik-Andrzej Mroczkowski

Członkowie-Maria Bigosińska, Janusz Kowalski, Stanisław Kupczyk, Marian Poloński, Bolesław Waszak

Komisja Rewizyjna

 

Przewodniczący-Ignacy Gruszka

Wiceprzewodniczący-Włodzimierz Magot

Sekretarz-Henryk Dorywalski

Członkowie-Ewa Damasiewicz, Ireneusz Raburski

Kadencja 1994-1998

Prezydium Zarządu:

 

Prezes-Zdzisław Jarecki

Wiceprezesi-Witold Bielewicz, Władysław Niklas

Skarbnik-Eugeniusz Walczyński

Sekretarz-Bożena Mikołajczyk

Członkowie-Maria Bigosińska, Marian Poloński

Komisja Rewizyjna

 

Przewodniczący-Stanisław Kupczyk

Sekretarz-Elżbieta Wypych

Członkowie-Łucja Maciejewska, Eugeniusz Regulski, Ewa Skonieczna

 

W 1998 roku Zjazd Delegatów Ognisk zakończył funkcjonowanie Zarządu Wojewódzkiego TKKF w Kaliszu.

WŁADZE WOJEWÓDZKIEGO TKKF W KONINIE W LATACH 1975-1999

Kadencja 1975-1977

 

Prezydium Zarządu:

 

Prezes-Wojciech Marciniak

Wiceprezesi-Aleksander Walicki, Andrzej Zbierski, Adam Wojtkowiak, Jan Blumicz

Sekretarz-Jan Blumczyński

Skarbnik-Janina Kozłowska

Członkowie -Czesław Kowalski, Witold Suślik, Grzegorz Petrowski, Edward Wanat, Stanisław Cieślak

 

Komisja Rewizyjna

 

Przewodniczący-Alfons Łyskawa

Zastępca Przewodniczącego -Jerzy Galczak

Sekretarz –Bolesław Pecyna

Członkowie-Józef Augustyniak, Eligiusz Michalski

 

Kadencja 1977-1981

 

Prezydium Zarządu

 

Prezes-Sławomir Pyra

Wiceprezesi-Grażyna Sękiewicz, Stanisław Cieślak

Sekretarz-Ryszard Neuman

Skarbnik-Edward Wanat

Członkowie-Andrzej Kończak, Stanisław Kutkowski, Wojciech Marciniak, Zdzisław Pawłowski, Grzegorz Petrowski, Eugeniusz Ślesiński

 

Komisja Rewizyjna

 

Przewodniczący-Alfons Łyskawa

Zastępca Przewodniczącego-Zbigniew Trojan

Sekretarz- Galczak Jerzy

Członkowie- Wacław Klepacz, Michalski Eligiusz

 

Kadencja 1981-1986

 

Prezydium Zarządu

 

Prezes-Sławomir Pyra

Wiceprezesi-Mirosław Balcerzak, Stanisław Cieślak

Sekretarz-Ryszard Neuman

Skarbnik-Eugeniusz Ślesiński

Członkowie-Edward Szymański, Urszula Cieśniak, Wojciech Marciniak, Andrzej Gradomski, Andrzej Kończak, Ryszard Sowiński

 

Komisja Rewizyjna

 

Przewodniczący-Andrzej Skrzypczyński

Wiceprzewodniczący-Grażyna Sękiewicz

Członkowie-Wacław Klepacz, Ewa Grabowska, Jan Kubiszewski, Roman Maturek, Anita Poradowska,  Mirosław Socha, Wacław Tworkiewicz

 

Kadencja 1986-1990

 

Prezydium Zarządu

 

Prezes-Sławomir Pyra

Wiceprezesi-Stanisław Cieślak, Mirosław Balcerzak

Sekretarz – Zofia Olińska

Skarbnik-Jan Blumczyński

Członkowie-Andrzej Grabowski, Stefan Janiak, Andrzej Kawecki, Edward Kowalczyk, Eugeniusz Krajewski, Henryk Much, Maciej Nowacki, Krzysztof Zwoliński, Kazimierz Chojnacki, Antoni Czajkowski, Bolesław Dewo, Wiesława Jesiołowska, Grzegorz Kaczorowski, Henryk Kowalski, Edward Kubicki, Ryszard Lenartowicz, Mieczysław Leszczyński, Włodzimierz Mariewicz,  Zofia Musiał, Mirosław Nowaczyk, Krystyna Olińska, Jerzy Podbielniak , Jolanta Rapusta, 

 

Komisja Rewizyjna

 

Przewodniczący-Wacław Klepacz

Wiceprzewodniczący-Wojciech Marciniak,

Sekretarz-Edward Hanefeld

Członkowie-Kazimierz Lenard, Wacław Nijakowski

 

Kadencja 1990-1994

 

Prezydium Zarządu

 

Prezes-Sławomir Pyra

Wiceprezesi-Stanisław Cieślak, Andrzej Kończak

Sekretarz-Konstanty Witkowski

Członkowie-Jeremi Kostrzewski, Andrzej Sochacki,  Ryszard Sowiński, Andrzej Tomczak, Błażej Naskręcki, Marek Krzemień

 

Komisja Rewizyjna

 

Przewodniczący-Mieczysław Mentel

Wiceprzewodniczący-Ryszard Stachowiak

Sekretarz-Czesław Kotwas

Członkowie-Włodzimierz Janowski, Ireneusz Szejba

 

 

 

 

 

Kadencja 1994-1998

 

Prezydium  Zarządu

 

Prezes-Sławomir Pyra

Wiceprezes-Stanisław Cieślak

Sekretarz-Bożena Simińska

Skarbnik-Antoni Czajkowski

Członek-Andrzej Sochacki

 

Komisja Rewizyjna

 

Przewodniczący-Ryszard Stachowiak

Wiceprzewodniczący-Marian Kamiński

Sekretarz-Andrzej Gradowski

 

Kadencja 1998-1999

 

Prezydium Zarządu

 

Prezes-Sławomir Pyra

Wiceprezesi-Stanisław Cieślak, Zbigniew Tomiak,

Sekretarz-Konstanty Witkowski

Skarbnik-Małgorzata Nykiel

Członkowie-Andrzej Sochacki, Ryszard Lenartowicz, Jerzy Przybylski,  Bolesław Dewo, Wojciech Malczak, Paweł Szczepaniak

 

Komisja Rewizyjna

 

Przewodniczący-Ryszard Stachowiak

Wiceprzewodniczący-Władysław Korcz

Sekretarz-Maria Lisiak 

WŁADZE WOJEWÓDZKIEGO TKKF W LESZNIE W LATACH 1977-1998

Kadencja 1977-1981

 

Prezydium Zarządu

 

Prezes-Stanisław Stęplewski

Wiceprezesi-Wojciech Baziak, Andrzej Gajewski, Lech Woźny

Sekretarz-Zbigniew Białas

Skarbnik-Jerzy Kępka

Członkowie-Zbigniew Drączkowski, Lucjan Kania, Czesław  Mazurek, Halina Nasiadko, Ryszard Springer, Stanisław, Strauchman, Tadeusz Szulc, Bożydar Raczyński, Roman Bartkowiak

 

Komisja Rewizyjna

 

Przewodniczący-Walerian Wojtkowiak

Zastępca-Zbigniew Kaczmarek

Sekretarz-Jan Kramarczyk

Członkowie-Jan Wilkosz, Teresa Dajewska

 

Kadencja 1981-1986

 

Prezydium Zarządu

 

Prezes-Stanisław Stęplewski

Wiceprezesi-Henryk Wachowski, Zbigniew Białas

Skarbnik-Ryszard Sprengel

Sekretarz-Genowefa Łączna

Członkowie-Henryk Łukaszewski, Andrzej Woziwodzki, Halina Nasiadko, Stanisław Strauchman, Jerzy Kępka

 

Komisja Rewizyjna

 

Przewodniczący-Kazimierz Pikosz

Zastępca-Gabriel Szczepaniak

Sekretarz-Jan Kramarczyk

Członkowie-Zbigniew Kaczmarek, Jerzy Tuchołka

 

Kadencja 1986-1990

 

Prezydium Zarządu

 

Prezes-Stanisław Stęplewski

Wiceprezesi-Henryk Wachowski, Zbigniew Białas

Skarbnik-Ryszard Springer

Sekretarz-Marek Piotrowiak

Członkowie-Zdzisław Ellert, Henryk Łukaszewski, Jerzy Kępka, Franciszek Sędłak, Stanisław Strauchman, Stefan Urbański

Komisja Rewizyjna

 

Przewodniczący-Kazimierz Pikosa

Zastępca-Gabriel Szczepaniak

Członkowie- Czesław Świderski, Franciszek Tomczak, Jerzy Tuchołka

 

Kadencja 1990-1994

 

Prezydium Zarządu

 

Prezes-Zbigniew Białas

Wiceprezesi-Stanisław Stemplewski, Henryk Wachowski

Skarbnik-Ryszard Sprengel

Sekretarz-Anna Bujewicz,

Członkowie-Bernard Basty, Jerzy Kępa, Aleksander Łabiński, Genowefa Łączna, Henryk Łukaszewski

 

Komisja Rewizyjna

 

Przewodniczący-Kazimierz Pikosz

Zastępca-Gabriel Szczepaniak

Sekretarz-Maria Jurga

Członkowie-Franciszek Tomczak, Bogdan Czajka

 

Kadencja 1994-1998

 

Prezydium Zarządu

 

Prezes-Zbigniew Białas

Wiceprezesi-Stanisław Stemplewski, Henryk Wachowski

Skarbnik-Ryszard Sprengel

Sekretarz-Anna Bujewicz

Członkowie-Jerzy Kępka. Henryk Łuczak, Izabela Dąbrowska, Genowefa Łączna, Henryk Łukaszewski, Zdzisław Ellert

 

Komisja Rewizyjna

 

Przewodniczący-Kazimierz Pikosz

Zastępca-Gabriel Szczepaniak

Sekretarz-Sławomir Wędzonka, Franciszek Tomczak, Zbigniew Grobelny

WŁADZE WOJEWÓDZKIEGO TKKF W PILE W LATACH 1975-1998

Kadencja 1975-1977

 

Prezydium  Zarządu

 

Prezes-Edward Bill

Zastępcy Prezesa-Antoni Wigliusz, Paweł Kasztelan

Skarbnik-Barbara Bębnowska

Członkowie-Władysława Borkowska, Stefan Janosz, Otton Gąsiorek, Brunon Bzdawski

 

Komisja Rewizyjna

 

Przewodniczący-Eugeniusz Pyrzyński

Wiceprzewodniczący- Zygmunt Stróżyński

Sekretarz-Melania Brzezińska

Członkowie-Zenon Hełka, Andrzej Bosacki

 

Kadencja 1977-1981

 

Prezydium Zarządu

 

Prezes-Edward Bill

Wiceprezes-Ryszard Kowalewski, Zbigniew Ozgowicz

Sekretarz-Leszek Dominiczak

Skarbnik-Elżbieta Dymkowska

Członkowie-Bolesław Białacki, Leszek Zieliński

 

Komisja Rewizyjna

 

Przewodniczący-Eugeniusz Pyrzyński

Wiceprzewodniczący-Zygmunt Stróżyński

Sekretarz-Barbara Kozakiewicz

Członkowie-Jan Cuper, Zenon Hełka

 

Kadencja 1981-1985

 

Prezydium Zarządu

 

Prezes-Leszek Zieliński

Wiceprezesi-Edward Bill, Zbigniew Ozgowicz, Stefan Jasnosz

Skarbnik-Elżbieta Dymkowska

Sekretarz-Tomasz Szarejko

Członkowie-Stanisław Pilawski, Leon Kruszwicki, Ryszard Sarnowski, Jerzy Wieczorek

 

Komisja Rewizyjna

 

Przewodniczący-Eugeniusz Pyrzyński

Wiceprzewodniczący-Otton Gąsiorek

Sekretarz-Walerian Skrzypczak

Członkowie-Anna Kirejczyk, Elżbieta Dzięcioł

 

Kadencja 1990-1994

 

Prezydium Zarządu

 

Prezes-Leszek Zieliński

Wiceprezesi-Stanisław Pilawski, Władysława Borkowska

Skarbnik-Anna Kirejczyk

Sekretarz-Ryszard Stefanowicz

Członkowie-Tomasz Szarejko, Irena Tykwer, Stefan Janosz

 

Komisja Rewizyjna

 

Przewodniczący-Eugeniusz Pyrzyński

Członkowie- Stanisław Urbanowicz, Edward Bill, Adam Wyszkowski

 

Kadencja 1995-1998

 

Prezydium Zarządu

 

Prezes-Leszek Zieliński

Wiceprezesi-Stanisław Pilawski, Tomasz Szarejko

Sekretarz-Stefan Janosz

Skarbnik-Genowefa Adamska

Członkowie-Czesław Dobosz, Andrzej Kosiba, Ryszard Sarnowski, Ziółkowski Kazimierz

 

Komisja Rewizyjna

 

Przewodniczący-Eugeniusz Pyrzyński

Członkowie-Ryszard Stefanowicz, Ewa Krzemińska

SYLWETKI NIEKTÓRYCH Z NAS

PREZESI

 

Józef Burbelka 

 1957-1966

  

            Urodził się w 1912 r. w Jaśle. Po zdaniu matury, w latach 1934-1937 studiował na Uniwersytecie Jagiellońskim w Studium Wychowania Fizycznego, gdzie w 1938 r. uzyskał tytuł magistra wychowania fizycznego. Do momentu wybuchu II wojny światowej pracował jako nauczyciel wychowania fizycznego w Jaśle, a następnie w Sosnowcu. Podczas kampanii wrześniowej brał udział w walkach z Niemcami w południowo-wschodniej Polsce, skąd przedostał się na Węgry. Tam był jednym z organizatorów polskiej szkoły o tajnym charakterze nauczania. Za swoją konspiracyjną działalność w 1944 r. został aresztowany, a następnie wywieziony do obozu koncentracyjnego Mauthausen, gdzie przebywał do końca wojny. Do Polski powrócił w marcu 1947 r, osiedlając się w Lublinie.

            W 1950 r. został służbowo przeniesiony do Wojewódzkiego Komitetu Kultury  Fizycznej w Poznaniu na stanowisko sekretarza. Był jednym z twórców przekształcenia Studium WF przy Akademii Medycznej w Poznaniu w Wyższą Szkołę Wychowania Fizycznego. Przez ponad trzydzieści lat pracy w WSWF, a następnie AWF sprawował w tej placówce kierownicze funkcje będąc m.in. wieloletnim dziekanem Wydziału Wychowania Fizycznego oraz kierownikiem zorganizowanego przez siebie Zakładu  Historii i Organizacji Kultury Fizycznej. Wśród pracowników i studentów poznańskiej AWF cieszył się niesłychaną popularnością i głębokim szacunkiem.

            Jego wielka pasja organizatorska i poświęcenie dla spraw kultury fizycznej znalazły odzwierciedlenie w wieloletniej i bardzo owocnej pracy w szeregu organizacjach. Kiedy        w 1957 r. rozpoczęło swoją działalność TKKF, nie zabrakło tam Józefa Burbelki. Wybrany został pierwszym prezesem nowo powstałego Zarządu Wojewódzkiego TKKF w Poznaniu     i funkcję tę pełnił do 1966 r. W latach 1966-1968 piastował stanowisko wiceprezesa ZW TKKF.

            Dziekan Burbelka był zawsze błyskotliwy i dowcipny, dzielił się swoim wieloletnim doświadczeniem w pracy na niwie kultury fizycznej. Spod jego ręki wyszło ponad 1500 absolwentów kierunku nauczycielskiego, trenerskiego, rekreacji i rehabilitacji ruchowej. Zmarł w 1992 r.

 

 

Marian Stachowiak

1966-1971

 

            Urodził się w 1926 r. w rodzinie poznańskiego tramwajarza. Lata młodzieńcze jego życia przypadły na trudny okres okupacji hitlerowskiej, co odpowiednio ukształtowało charakter przyszłego wybitnego działacza kultury fizycznej. W styczniu 1945 r. zgłosił się ochotniczo do Wojska Polskiego. W latach 50-tych odbywał studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Poznańskiego. Od 1958 r. pełnił przez około 11 lat funkcję dyrektora MHD Artykułami Włókienniczymi i Odzieżowymi, a następnie przez 13 lat był dyrektorem Spółdzielczego  Przedsiębiorstwa Zaopatrzenia i Handlu w Poznaniu. W pracy zawodowej zawsze wzbudzał respekt i  szacunek.

            Był wieloletnim członkiem i działaczem poznańskiego TKKF, a w okresie od października 1966 r. do 1972 r. pełnił funkcję prezesa ZW TKKF w Poznaniu. Pod jego kierownictwem, uroczyście obchodzono jubileusz 10-lecia działalności Towarzystwa. Był wieloletnim, członkiem Centralnej Komisji Wyróżnień i Odznaczeń, a także aż do śmierci prezesem Ogniska TKKF „Orzeł”.

            W 1952 r. jako wioślarz poznańskiego klubu „Spójnia” w konkurencji jedynek (obok legendarnego Tadeusza Kocerki), dostąpił zaszczytu reprezentowania barw narodowych na igrzyskach  XV  Olimpiady w Helsinkach. Był wielkim entuzjastą i popularyzatorem sportu wioślarskiego. Zmarł 24 grudnia 1985 r.

 

Ryszard Wieczorek

1971-1990

 

            Urodził się w 1931 r. w Poznaniu. Do wybuchu wojny ukończył I klasę szkoły podstawowej. Okres okupacji spędził najpierw w obozie z rodzicami (Poznań – Główna),  a następnie został wywieziony do Generalnej Guberni.

            W 1945 r. powrócił do Poznania i po uzupełnieniu szkoły podstawowej rozpoczął naukę w Gimnazjum św. Marii Magdaleny. Tam zetknął się z  jednym z najwybitniejszych sportowców polskich, a jednocześnie pracownikiem poznańskiej uczelni wychowania fizycznego profesorem Mieczysławem Balcerem. Fakt ten spowodował, że całe swoje późniejsze losy związał ze sportem. Najpierw w latach 1945-1946 grał jako junior w piłkę nożną w barwach „Warty”, a następnie w okresie 1946-1950 w koszykówkę i piłkę ręczną     w tym klubie, pod okiem znakomitego trenera i wychowawcy Eugeniusza Dylewicza. Już wówczas marzył o studiach wychowania fizycznego, ukończył je w 1958 r. będąc stypendystą  naukowym. Z chwilą ukończenia studiów skorzystał z propozycji pracy w ówczesnej WSWF- dzisiejszej AWF.

            W 1967 r. uzyskał stopień naukowy doktora wychowania fizycznego. Był docentem AWF  w Poznaniu i profesorem  Państwowej  Wyższej Szkoły Zawodowej w Koninie.

            Z Towarzystwem Krzewienia Kultury Fizycznej zetknął się od samego początku jego powstania jako członek ogniska WSWF/AWF.

            Na Zjeździe Wojewódzkim TKKF w 1971 r. wybrano go prezesem Zarządu, którą to funkcję piastował przez blisko 20 lat. W 1990 roku kiedy ustąpił z tego stanowiska nadano mu tytuł Prezesa Honorowego. Szczególnie zasłużył się w szkoleniu kadr.

 

Leszek Grajek

1990-2002

 

            Urodzony w 1947 r.  w Poznaniu, z  wykształcenia był inżynierem.

Był postacią szczególnie zasłużoną w środowisku Swarzędzkim, co  wiązało się z jego pracą w spółdzielczości mieszkaniowej.

Przyczynił się m.in. do uaktywnienia działalności Komitetu Pomocy Społecznej                             i Stowarzyszenia Dzieci Specjalnej Troski.

            W 1999 r. był inicjatorem współpracy Spółdzielni Mieszkaniowej w Swarzędzu                 z gminą Fredersdorf-Vogelsdorf (ok. Berlina).

Dzięki jego zabiegom odbywała się między tymi ośrodkami wymiana kulturalna i sportowa (imprezy biegowe i w grach sportowych, zwłaszcza piłki nożnej).

            Był także inicjatorem powołania Ogniska TKKF „Swarek” przy Spółdzielni Mieszkaniowej w Swarzędzu, które następnie przeobraziło się w samodzielne ognisko statutowe. Jako prezes ogniska wykazał się aktywnością w organizowaniu wielu imprez szczególnie dla dzieci i młodzieży np. takich jak coroczny Wiosenny Turniej Halowy Piłki Nożnej dla 6-latków, biegi terenowe, turnieje tenisa stołowego, sportowe wakacje, czy  wreszcie bieg Swarków, który z lokalnej imprezy przeobraził się w wydarzenie ogólnopolskie. Potrafił  skupić wokół  siebie grono działaczy, wśród których zaszczepiał pasją społecznego działania.

            W 1990 r. wybrano Leszka Grajka prezesem Zarządu Wojewódzkiego TKKF                    w Poznaniu znanego już jako krzewiciela kultury fizycznej nie tylko o zasięgu lokalnym. Funkcję tą pełnił owocnie przez 12 lat i zapewne czas jego prezesury byłby dłuższy gdyby nie choroba, która spowodowała jego przedwczesne odejście.

            Zostawił po sobie duży dorobek organizacyjny i programowy w Towarzystwie,                a wśród członków i sympatyków trwałą pamięć po sobie.

 

Paweł Sowisło

2002-2004

Urodzony w 1963 roku. W 1988 roku ukończył Wydział Prawa i Administracji Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. W 1991 roku otrzymał uprawnienia prokuratorskie, a następnie w 1993 roku został wpisany na listę radców prawnych. Od 2003 roku wykonuje zawód adwokata. Założyciel Kancelarii Adwokatów i Radców Prawnych P.J. Sowisło&Topolewski S.K.A. 

Ceniony ekspert w zakresie prawa karnego oraz karnego-gospodarczego, a także w prowadzeniu skomplikowanych sporów w imieniu  komercyjnych podmiotów gospodarczych. Posiada ponad 20-letnie praktyczne doświadczenie w opracowaniu strategii i prowadzeniu skomplikowanych sporów sądowych reprezentując w nich największe ogólnokrajowe podmioty gospodarcze. Jest uznanym obrońcą w wieloaspektowych sprawach karnych, karnych-gospodarczych i karnych-skarbowych, reprezentując w nich członków zarządów oraz kadry menedżerskiej podmiotów gospodarczych. Członek rad nadzorczych podmiotów notowanych na Warszawskiej Giełdzie Papierów Wartościowych. Nauczyciel zawodu i mentor ponad 80 wielkopolskich adwokatów i radców prawnych, dla których pełnił rolę patrona w okresie aplikacji, którą odbywali w Kancelarii. Prekursor na wielkopolskim rynku prawniczym nowego modelu biznesowego współpracy kancelarii prawnej z podmiotami gospodarczymi polegającego na zaoferowaniu oprócz pomocy prawnej także kompleksowej obsługi: podatkowej, księgowo-audytorskiej, finansowej.

Prezes Klubu Płetwonurków Ligi Obrony Kraju Orka Poznań. Instruktor nurkowania.  Nurkuje od 1978. Człowiek, który miał duży wpływ na nurkowanie w Polsce. Posiada kilka prestiżowych stopni instruktorskich w zakresie nurkowania. Od 2019 roku jest również Prezesem Polskiego Towarzystwa Prawa Sportowego. Ze względu na liczne obowiązki w grudniu 2004 roku złożył rezygnację z funkcji prezesa Wielkopolskiego TKKF.

 

 

Ryszard Śliwiński

2004-2020

 

                Urodzony w 1947 r.  w Poznaniu, z wykształcenia magister inżynier elektryk.

W 1978 roku wstąpił do TKKF. Był długoletnim prezesem Ogniska TKKF Winogrady.

 Jako prezes ogniska wykazał się aktywnością w organizowaniu wielu imprez szczególnie w sekcji motorowej. Potrafił  skupić wokół  siebie grono działaczy, wśród których zaszczepiał pasję społecznego działania.

 

                Aktywny działacz Automobilklub  Wielkopolski. Nawigator turystycznych rajdów samochodowych. Współorganizator wielu rajdów m.in. popularnego wśród pań „Wielkopolanki za kółkiem”

Długoletni wiceprezes Zarządu Głównego TKKF i członek Zarządu Wojewódzkiego TKKF.

W 2004 wybrany na funkcję Prezesa WTKKF, którą piastował do 2020 roku.

SZCZEGÓLNIE ZASŁUŻENI

 

 

Ryszard Burgiel

 

Przemówienie R. Wieczorka podczas ostatniego pożegnania R. Burgiela 11 kwietnia 2006 r.

 

            Jeszcze nie tak dawno zapraszałeś nas na różne spotkania, by wspólnie ustalić               i realizować rozmaite zadania Wielkopolskiego Towarzystwa Krzewienia  Kultury Fizycznej. Odbywały się one najczęściej w siedzibie na Winogradach.

            Dzisiaj jednak wezwałeś nas – rzeszę Twoich bliskich przyjaciół, znajomych               w zupełnie inne miejsce pełne smutku, żalu i żałoby.

            Po długiej i ciężkiej chorobie odszedłeś na drugi brzeg już nie ziemskiego  bytowania. Ale tu wśród nas zostawiłeś ogrom swoich dokonań i przekonania, że byłeś człowiekiem czynu i wielu zasług.

            Jako młody absolwent warszawskiej AWF, pracując najpierw w szkolnictwie, związałeś się na trwałe z Twoją ulubioną dyscypliną – koszykówką, wychowując późniejszych wybitnych zawodników – reprezentantów kraju.

            Wkrótce jednak, przed 40 laty, okazało się, że rozpoczęta praca w Towarzystwie Krzewienia Kultury Fizycznej stała się powołaniem. Tutaj, bowiem rozwinąłeś swój talent organizatora  i działacza kultury fizycznej.

            O Twoich funkcjach, zasługach, uhonorowaniach piszą wszystkie poznańskie dzienniki stwierdzając, że stałeś się wybitną i niezapomnianą postacią w sportowym środowisku.

            Niech mi wolno będzie jednak w tym miejscu powtórzyć, że wśród Twoich dokonań jako działacza Zarządu Wielkopolskiego TKKF i dyrektora Wojewódzkiego Ośrodka Rekreacji Ruchowej są osiągnięcia pionierskie, takie jak : pojawienie się triatlonu w Polsce, czy hipoterapii w Poznaniu, a z dawniejszych zasług w rozwoju kręglarstwa, kometki, kulturystyki, biegania, obozów dla dzieci i różnych form ruchowych, pozwalających ludziom godnie spędzać wolny czas.

            Spośród wielu odznaczeń resortowych, regionalnych, organizacyjnych wymienię tylko najważniejsze – państwowe, jakie otrzymał Ryszard Burgiel – Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski.

            Dla nas działaczy TKKF godnym podkreślenia jest fakt, że Ryszard nieprzerwanie przez prawie 40 lat trwał na odpowiedzialnym stanowisku urzędującego wiceprezesa Poznańskiego, dzisiaj Wielkopolskiego Towarzystwa Krzewienia Kultury Fizycznej.

Zmieniali się prezesi, członkowie zarządów, prezydiów, a Ryszard zawsze był jakby               I oficerem na statku, odpowiedzialnym za kurs okrętu.

            Jeżeli w licznych publikacjach wypowiedziach o TKKF-ie mówi się, że jest to organizacja służąca społeczeństwu, to tu w Poznaniu, w Wielkopolsce, a także w kraju stało się tak (w znacznej mierze) za sprawą Ryszarda Burgiela.

Lecz oprócz tej sfery jakby oficjalnej, udało się w Towarzystwie stworzyć i utrzymać szczególny klimat wzajemnej sympatii, zintegrowania, wręcz rodzinnych więzów i dbałość tradycję, bez której nie można budować przyszłości.

            Ryszard dbał o te sprawy, mówił o nich i pisał. Trzeba bowiem wspomnieć, że był wykładowcą oraz autorem programów, poradników i podręczników, w których dzielił się swoją wiedzą i bogatymi doświadczeniami.

Jednak odcinkiem pracy, jaki najbardziej lubił i gdzie zaznaczył swój talent, to były sportowe imprezy. Tam stawał się szczególnie widoczny. Liczne biegi, maratony (także pływackie), zloty, jubileusze, turnieje, ligi – o nie się troszczył, o nie dbał.

Właśnie teraz rozpoczyna się ich szczególne nasilenie.

Także teraz, kiedy po długiej zimie mamy wiosnę, kiedy cała przyroda budzi się do życia, kiedy moglibyśmy znów spotkać się w ukochanym Sierakowie -Ty Ryśku odszedłeś.

Wielki  żal, że dołączyłeś do grona tych naszych przyjaciół, ludzi sportu, rekreacji, turystyki, których tutaj nie ma.

Głęboko wierzę, że to czego dokonałeś, następcy będą godnie kontynuowali, że będą starali się dalej utrwalać Twoje dzieło.

A dzisiaj, my tutaj oddajemy Tobie pokłon i z głębokim żalem żegnamy. Śpij w spokoju. Niech dobry Bóg przyjmie Cię do siebie.

 

Marian Dyczek

  

            Urodził się 1923 r. w Stumianach, pow. Środa Wlkp. Był żywą historią poznańskiego TKKF. Już w 1957 r. został przewodniczącym Komisji Organizacyjnej TKKF. W wyniku jej działania na terenie miasta Gniezna powstały liczne ogniska TKKF. W latach 1957-1961 pełnił funkcję prezesa ogniska TKKF „Sokół” Gniezno, będąc równocześnie członkiem Prezydium ZW TKKF w Poznaniu, którą to funkcję sprawował jeszcze wielokrotnie i dopiero zły stan zdrowia uniemożliwił mu dalszą szeroką działalność.    Z jego inicjatywy powstał  w 1986 r. Zarząd Miejski TKKF w Gnieźnie. Był założycielem gnieźnieńskiego oddziału Wodnego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego. Ogromnie lubiany przez wszystkich, wspaniały organizator, był jedną z czołowych postaci życia sportowego w Gnieźnie.

 

Zofia Fedorczyk – Marciniak

 

            Urodziła się w 1932 r. w Poznaniu. W 1951 r. ukończyła Liceum Wychowawczyń Przedszkoli. Bardzo wcześnie zainteresowała się sportem, a w szczególności gimnastyką sportową co z pewnością spowodowało, że zaczęła studiować w Akademii Wychowania Fizycznego w Warszawie, którą ukończyła w 1957 r.

            Gimnastykę uprawiała w klubie sportowym „Ogniwo”, zdobywając I klasę sportową. Już w marcu 1958 r. została członkiem ogniska TKKF „Jeżyce”, któremu została wierna. Przez wiele lat pracowała jako instruktor z zespołem gimnastyki kobiet w ognisku TKKF „Jeżyce”. Sekcja ta należała do czołowych w województwie. Była też sekretarzem tego ogniska. Posiadała również stopień instruktora gimnastyki artystycznej oraz sędziego tej dyscypliny sportu, sędziując liczne zawody krajowe i międzynarodowe.

            Przez wiele lat była członkiem władz wojewódzkich TKKF. Pełniła funkcje przewodniczącej Komisji Kobiet i Dzieci przy ZW TKKF w Poznaniu.

 

Franciszek Fengler

 

            Urodził  się w 1899 r. w Stokum w Niemczech. Długoletni zasłużony działacz TKKF. Członkiem Towarzystwa został w 1958 r. Był jednym z organizatorów ogniska TKKF          we Wrześni. Przez szereg lat pełnił odpowiedzialne funkcje w tamtejszym zarządzie,                 w którym był m.in. skarbnikiem i sekretarzem. Zawsze niezwykle pracowity i sumienny był wzorem dla innych działaczy. Niestrudzony organizator wielu imprez sportowo-rekreacyjnych. Mimo  podeszłego wieku do ostatniej chwili uczestniczył we wszystkich ważniejszych imprezach TKKF. Dla młodszych pokoleń był prawdziwą skarbnicą  wiedzy z zakresu kultury fizycznej.

 

 

 

 

Henryk Flieger

 

            Urodził się w 1913 r. w Zakrzewie koło Wolsztyna w rodzinie nauczycielskiej.                 W latach 1934-1939 studiował wychowanie fizyczne na Uniwersytecie Poznańskim, przygotowując się do zawodu nauczyciela wf i  historii. W 1939 r. zmobilizowany do Armii Polskiej  brał udział w kampanii wrześniowej w walkach na wschodnich rubieżach Polski.

Po zakończeniu działań wojennych początkowo ukrywał się w Rabce Zdroju, a następnie pracował w Niemieckich Zakładach Lotniczych w  Mielcu.

            Po oswobodzeniu terenów – wschodnich spod okupacji  hitlerowskiej we wrześniu 1944 r. podjął pracę w gimnazjum im. St. Konarskiego w Mielcu jako nauczyciel wychowania fizycznego, historii, a nawet matematyki i śpiewu. W listopadzie 1944 r. zgłosił się do odradzającego się Wojska Polskiego, w którym przechodząc różne szczeble szkolenia, ukończył m.in. Oficerski Kurs Instruktorów Wychowania Fizycznego na Bielanach                w Warszawie. Z powodu kłopotów zdrowotnych w 1955 r. w stopniu kapitana został przeniesiony w tzw. stan spoczynku.

            Od połowy 1959 r. rozpoczął na stałe pracę w dziedzinie kultury fizycznej, najpierw jako sekretarz Rady Kultury Fizycznej Wojewódzkiej Rady Związków Zawodowych, a od kwietnia 1960 r. w biurze Zarządu  Wojewódzkiego TKKF, w którym pracował bez mała dwadzieścia lat. Znany był nie tylko jako sekretarz, kierownik działu organizacyjno-programowego, czy też kierownik Wojewódzkiego Ośrodka Metodyczno-Szkoleniowego, ale przede wszystkim jako działacz, który z ogromnym zapałem oddawał się sprawie tworzenia nowych ognisk. Powszechnie znano go jako wspaniałego organizatora i popularyzatora przeróżnych imprez sportowo – rekreacyjnych. Był inicjatorem współpracy między spółdzielczością mieszkaniową i TKKF. Posiadający piękną i bogatą tradycję konkurs ”Sport i rekreacja w naszym osiedlu”, to jego dzieło. Był także autorem licznych opracowań materiałów zjazdowych i sprawozdania, żywą skarbnicą wiedzy o dziejach poznańskiej kultury fizycznej, a wielu studentów AWF korzystało z jego życzliwości i doświadczeń przy opracowywaniu tematów magisterskich.

            Kiedy w wieku 66 lat w związku z osiągnięciem lat emerytalnych zaprzestał pracy                  w ZW TKKF, działał nadal, szczególnie w ognisku TKKF „Walter” oraz w Komisji Kręglarstwa prawie do ostatnich miesięcy swego życia. Nękany długotrwałą chorobą zmarł 25 marca 1985 r.

 

Leon Grek

 

            Urodził się w 1899 r. Od najmłodszych  lat żywo interesował się sportem, który wkrótce stał się pasją jego życia. W latach międzywojennych był znanym działaczem poznańskiego „Sokoła”. Od 1928 r. aż do śmierci – gospodarz obiektu sportowego przy ul. Obornickiej. W latach 1939-1945 aktywnie uczestniczył w walce z hitlerowskim najeźdźcą. Po zakończeniu II wojny światowej pozostał wierny swojej działalności w służbie poznańskiego sportu.

            W lipcu 1957 r. był jednym ze współzałożycieli, a następnie długoletnim członkiem zarządu miejskiego TKKF w Poznaniu. Dzięki wesołemu usposobieniu oraz wielkiej pracowitości i pasji w działalności na rzecz kultury fizycznej, był postacią powszechnie znaną i lubianą, szczególnie przez dzieci i młodzież, która pieszczotliwie nazywała go „Dziadkiem”. Zawsze znajdował czas na dobre słowa dla licznie otaczającego go grona młodych przyjaciół. To na wylewanych przez niego lodowiskach uczyła się jeździć na  łyżwach okoliczna młodzież. Bez większego ryzyka można stwierdzić, że znały go prawie wszystkie dzieci i młodzież z okolic Sołacza, Winiar i Winograd.

            Zmarł w 1989 r. Dla uczczenia jego pamięci przez wiele lat odbywał się memoriał im. Leona Greka w piłce nożnej.

 

Bolesław Łosek

 

            Urodził się w 1912 r. na Wołyniu. Długoletni działacz Wojewódzkiej Spółdzielni Mieszkaniowej. Umiejętnie łączył pracę zawodową z pracą społeczną na rzecz poznańskiego sportu. Swoje zdolności organizacyjne i zamiłowania sportowe wykorzystywał  działając w TKKF.

            Był długoletnim członkiem Zarządu Wojewódzkiego TKKF w Poznaniu. W latach 1972-1976 piastował funkcję wiceprezesa. W latach 1977-1985 był przewodniczącym Wojewódzkiej Komisji Rewizyjnej. Entuzjazm z jakim oddawał się pracy organizacyjnej zjednał mu powszechne uznanie i szacunek wśród szerokiego grona członków Towarzystwa. Był jednym z inicjatorów i organizatorów współpracy pomiędzy spółdzielczością mieszkaniową a TKKF, jako gorący orędownik sportu i rekreacji w osiedlach.

            Do ostatnich dni swojego pracowitego życia uczestniczył w pracach Zarządu Wojewódzkiego. Zmarł 14 lutego 1985 r.

 

Mieczysław Mieloch

 

            Urodził się  w 1921 r.  Od  1958 r. wybitny działacz TKKF w Poznaniu. W 1965 r. został wybrany członkiem Prezydium Zarządu Wojewódzkiego. W latach 1968-1989 nieprzerwanie pełnił funkcje skarbnika. Dał się poznać jako znakomity organizator                       i popularyzator ruchu rekreacyjnego. Był wieloletnim prezesem ogniska TKKF „Budowlani” .

            Jego ulubionym sportem rekreacyjnym stało się kręglarstwo, w którym był ogólnie znanym i cenionym działaczem, poważnie przyczyniając się do jego rozwoju. Inicjował               i organizował szereg imprez sportowo – rekreacyjnych, w programie których kręglarstwo zajmowało poczesne miejsce. Odbywające się corocznie wojewódzkie turnieje  kręglarskie ognisk TKKF w Wielkopolsce, to m.in. jego zasługa. Zmarł 7 listopada 1980 r.

 

Henryk Nowak

 

            Urodził  się w 1909 r. w miejscowości Czukiew, gm. Sambor. Absolwent Centralnego Instytutu Wychowania Fizycznego w Warszawie, długoletni, zasłużony działacz TKKF, którego członkiem został już w 1957 r. Był jednym z pierwszych organizatorów działalności Towarzystwa w Wielkopolsce. Członek i założyciel Ogniska TKKF ”Wacław”    w Szamotułach, w którym  przez szereg lat pełnił odpowiedzialne funkcje.

            Przez wiele lat działalności w TKKF dał się poznać jako znakomity, pełen animuszu                i niespożytych sił organizator życia sportowo – rekreacyjnego.

            Powszechnie lubiany, zawsze chętnie służył radą i pomocą swoim młodszym kolegom,  dla których był prawdziwym autorytetem.

 

Tadeusz Skubiszyński

 

            Urodził się 1921 r. w Brodach gm. Lwówek. W czerwcu 1939 r. ukończył Gimnazjum Kupieckie w Poznaniu. Wojna przerwała naukę. Wkrótce skierowano go do pracy  przymusowej w Niemczech. W roku 1945 został przymusowo wcielony do  Armii Czerwonej. W 1947 r. zdał maturę, a w listopadzie 1950 r. ukończył Akademię Handlową w Poznaniu. Objęcie w 1964 r. funkcji dyrektora i prezesa Wojewódzkiego Związku Spółdzielni Budownictwa  Mieszkaniowego, zaowocowało również działaniem na rzecz rozwoju kultury fizycznej w postaci budowy licznych urządzeń i obiektów sportowych na spółdzielczych osiedlach mieszkaniowych. Stały one się wzorem dla innych regionów kraju.

            W 1970 r. został wybrany wiceprezesem Zarządu Wojewódzkiego TKKF. Funkcję tę pełnił do roku 1977. Miał duży wpływ na pracę Zarządu Wojewódzkiego, służąc swoją radą         i doświadczeniem. Jemu m.in. należy zawdzięczać fakt, że poznański TKKF pokonał przeszkody, jakie piętrzyły się na przełomie lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych. Z żalem przyjęto jego decyzję o rezygnacji ze względu na wiek i przejście na emeryturę z dalszej  pracy  w Prezydium ZW TKKF. Jednak w miarę możliwości pomagał dalej w działalności  Towarzystwa, dzieląc się swoją bogatą wiedzą i doświadczeniem. Zmarł w 2004 roku.

 

Wojciech Blok

 

            Urodził się w 1929 r. Był  lekarzem. W latach 1972-1995 był dyrektorem Szpitala HCP. Jego pierwsze kontakty ze sportem zaistniały, kiedy uczęszczał do szkoły podstawowej, a następnie do liceum ogólnokształcącego St.Staszica w Sosnowcu, wykazując wszechstronne uzdolnienia ruchowe (zwłaszcza w pływaniu i grach sportowych).

            Związany zawodowo z zakładami  HCP, przyczynił się do powstania w nich ogniska TKKF, którego został prezesem. Potrafił skupić  wokół siebie grono działaczy zwolenników rekreacji ruchowej, którzy sprawili, że sport i turystyka stały się  coraz bardziej  popularne wśród pracowników Zakładu HCP i ich rodzin. Sam dawał  dobry przykład aktywnego spędzania wolnego czasu, uczestnicząc w zajęciach oraz licznych imprezach. Szczególnie chętnie uprawiał nurkowanie, narciarstwo i kolarstwo.

            Udzielał się także w pracach Zarządu Wojewódzkiego TKKF w Poznaniu, będąc m.in. członkiem Prezydium oraz przez dwie kadencje był także członkiem Zarządu Głównego Towarzystwa.

            Należał do działaczy, którzy przez wiele lat w TKKF pełnili społeczną  służbę na rzecz kultury fizycznej.

 

Władysława Borkowska

Należy do grona założycieli Poznańskiego TKKF (lipiec 1957). Z jej udziałem w rok później (1958) powstało Ognisko „Bajka” TKKF w Trzciance, w którym przez prawie 40 lat pełniła funkcję sekretarza, a w okresie 1997-2002 przewodniczącej Komisji Rewizyjnej.

            Była także członkiem Zarządu Głównego Towarzystwa (1962-1966) oraz Zarządu Wojewódzkiego w Poznaniu, (1965-1975), a z chwilą powołania województwa pilskiego przez 20 lat członkiem Zarządu Wojewódzkiego w Pile.

            Zatem można stwierdzić, że jej działalność nie ograniczała się do własnego środowiska, ale sięgała znacznie dalej! Szczególnie udzielała się w organizowaniu imprez nie tylko o lokalnym, ale także krajowym zasięgu.

            Najbardziej jednak zaznaczyła swoje zaangażowanie kiedy Ognisko TKKF w Trzciance uzyskało własną bazę sportowo—rekreacyjną nad jeziorem Sarcz. Jako kierownik Ośrodka TKKF ”Bajka” potrafiła łączyć działania gospodarczo – organizacyjne z realizacją zadań programowych Towarzystwa tj. sportowo-rekreacyjno-turystycznych.

            Należała do grona szczególnie zasłużonych działaczy, do nestorów, którzy potrafili krzewić powszechną kulturę fizyczną.

 

 

Ewa Cwojdzińska

 

            Zainteresowania  sportowe wyniosła zarówno z domu, jak i ze szkoły. Pogłębiły się one, kiedy założyła własną rodzinę, gdyż mąż Grzegorz, to najpierw zawodnik, a następnie wybitny działacz kręglarstwa-doktor nauk  kultury fizycznej.

            Ukończyła studium Aktywnego Wypoczynku AWF w Poznaniu, uzyskując stopień instruktorski. Jest także sędzią kręglarskim. Pracowała przez wiele lat w organizacjach oraz instytucjach związanych ze sportem (Okręgowy Związek Towarzystw Wioślarskich, Rada Kultury Fizycznej i Turystyki przy Wojewódzkiej Radzie Związków Zawodowych w Poznaniu).

            W 1976 r. rozpoczęła działalność w Zarządzie Wojewódzkim TKKF, a w latach 1981-1989 była pracownikiem etatowym w biurze Zarządu (instruktor, kierownik Działu Organizacyjno – Programowego). Jednocześnie zajmowała się organizacją różnych imprez, szczególnie  triathlonowych, stając się pionierem tego sportu w Polsce. Była również (1983-1992) st. instruktorem, sekretarzem i urzędującym wiceprezesem nauczycielskiego Ogniska TKKF „Bakałarz”.

            Od ponad 30 lat jest członkiem Zarządu Wielkopolskiego TKKF w Poznaniu oraz

wiele lat była członkiem Zarządu Głównego Towarzystwa (sekretarz Komisji Rewizyjnej).

            Powszechnie znana i lubiana, widoczna na wszystkich ważniejszych imprezach rekreacyjnych nie tylko w środowisku wielkopolskim. Posiada wiele odznaczeń regionalnych, klubowych i TKKF. Jest Zasłużonym Działaczem Kultury Fizycznej (Złota Odznaka 1997), odznaczona Srebrnym Krzyżem Zasługi (2002). Wszystkie te uhonorowania wielce sobie ceni, ale najbardziej cieszy się z uznania i sympatii jaką darzą ją koleżanki i koledzy w całym Towarzystwie Krzewienia  Kultury  Fizycznej.

 

Kazimierz Grajewski

 

            Urodził się w 1936 r. w Rogoźnie Wlkp. W 1954 r. ukończył tamtejsze Liceum Ogólnokształcące. W czasie  nauki w szkole średniej należał do wybijających się sportowców, grając w barwach „Wełny” Rogoźno w siatkówkę i koszykówkę, a przede wszystkim w piłkę nożną,  należąc  do wyróżniających się  juniorów w  Wielkopolsce.

            W latach 1955-1959 ukończył  Wyższą Szkołę  Wychowania Fizycznego w Poznaniu. Do roku 1973 pracował jako nauczyciel wychowania fizycznego w Technikum Chemicznym w Poznaniu. Następnie rozpoczął prace w Poznańskim Oddziale Państwowego Przedsiębiorstwa Totalizator Sportowy pełniąc przez wiele lat funkcję dyrektora  Oddziału.

            Po podziale administracyjnym kraju w 1975 r. został wybrany członkiem Prezydium ZW TKKF, od 1982 r. pełnił przez ponad 20 lat funkcję wiceprezesa ZW TKKF. Równolegle przez wiele lat był wiceprezesem Zarządu Wojewódzkiego Ligi Obrony Kraju, z którą TKKF organizował wspólnie imprezy. Jego rzetelna wiedza i oddanie kulturze fizycznej sprawiły, że cieszył się w Towarzystwie zaufaniem i dużą sympatią.

 

Zdzisław Jarecki

 

            Urodził się 1940 r. w Kaliszu. Z TKKF zetknął się w 1958 r., będąc członkiem ogniska statutowego „ Relaks” w Kaliszu oraz członkiem ogniska regulaminowego przy WSK Kalisz. Od roku 1963 zatrudniony był w przemyśle włókienniczym, mając znaczący wpływ na tworzenie ognisk regulaminowych w zakładach tej branży. Przez wiele lat współorganizował spartakiady i rozgrywki w wielu dyscyplinach dla pracowników i ich rodzin zatrudnionych w przemyśle lekkim.

            W roku 1968 był inicjatorem powołania  pierwszego w Polsce Zarządu Miejskiego TKKF w Kaliszu. .

            Od roku 1970 pracował w związkowej inspekcji pracy, a od roku 1981 w Państwowej Inspekcji Pracy. Jego praca zawodowa obok elementów zasadniczych miała również aspekt społeczny, bowiem wiązała się z działalnością na rzecz poprawy warunków pracy oraz przestrzegania przepisów prawa pracy przez pracodawców. Stały kontakt z  organizacjami związkowymi i kierownictwem zakładów pracy miał wpływ na propagowanie zagadnień rekreacji, sportu i zdrowego wypoczynku po pracy.

            Jest inicjatorem „Sportowego Turnieju Miast i Gmin” o zasięgu ogólnopolskim, organizowanego nieprzerwanie od 1995 r. Współorganizował w Kaliszu i Wieruszowie pierwsze starty polskich  miast w światowym konkursie „Challenge Day”. Jego wielką pasją jest poznawanie kraju poprzez turystykę rowerową. M.in. zainspirował zorganizowanie rajdów  rowerowych do Antonina i Wieruszowa. Dla TKKF opracował i wydał śpiewnik pod tytułem „Festyny i zloty z piosenką”. Dzięki jego staraniom wyprodukowano ponad 15000 flag  organizacyjnych dla ognisk w całym kraju.

            W uznaniu zasług uhonorowany Krzyżem Kawalerskim i Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski oraz wieloma odznaczeniami resortowymi, samorządowymi i organizacyjnymi.

            Pełnił wiele odpowiedzialnych funkcji w Towarzystwie Krzewienia Kultury Fizycznej w tym:  Przewodniczącego Głównej Komisji Rewizyjnej TKKF (1986-2002), Wiceprezesa  Zarządu Głównego TKKF od 2002 r., Wiceprezesa Wielkopolskiego TKKF oraz Prezesa Kaliskiego TKKF od 1982 r.

 

Egon Klein

 

            Urodził się w 1931 r. w Berlinie jako obywatel francuski pochodzenia alzackiego. Wybuch II wojny światowej zastał go w Berlinie, ale wkrótce wraz z matką został przesiedlony do Zbąszynia. Po zakończeniu wojny skończył szkołę podstawową w Zbąszyniu. W  1948 r. podjął naukę w Technikum Budowlanym w Poznaniu. Jednocześnie wstąpił do sekcji lekkoatletycznej K.S „Warta”- Poznań. Należał do grupy utalentowanych wyróżniających się biegaczy, trenowanych przez Karola Hoffmana, który widząc zaangażowanie młodzieńca namówił go do ukończenia kursu trenerów. Po powrocie do Zbąszynia, wykorzystując swoje zdolności organizacyjne stał się animatorem sportu amatorskiego i rekreacji ruchowej.

            W roku 1959 z inspiracji pracownika Zarządu Wojewódzkiego TKKF Henryka Fliegera, był założycielem w Zbąszyniu Ogniska TKKF „Łabędź”, którego został długoletnim  prezesem. Działalność Ogniska wkrótce spowodowała ożywienie sportowe miasteczka. Egon Klein wraz z grupą przyjaciół przywrócił do stanu używalności obiekty lekkoatletyczne miejskiego stadionu, przyczynił się do wybudowania trybuny oraz pomieszczeń Ogniska TKKF, które nazwano Klubem. Stał się on najbardziej lubianym miejscem spotkań młodzieży Zbąszynia. W latach 1961-1965 Ognisko „Łabędź organizowało w ramach „Spartakiad 1000-lecia” cykl imprez, takich jak: zawody lekkoatletyczne, wyścigi pływackie, pokazy gimnastyczne, wyścigi rowerowe, imprezy dla dzieci. Koronną imprezą tego cyklu był  zorganizowany w sierpniu 1963 r. VI Wojewódzki Zlot Ognisk TKKF-u, który oceniono jako  największy i najlepiej zorganizowany. W prasie nazwano  go „Małą Olimpiadą TKKF-u”.

           

 

 

 

 

Włodzimierz Rataszewski

 

            Urodził się w 1937 r. w Szamotułach. Tam też ukończył Liceum Ogólnokształcące   im. Ks. Piotra Skargi. Zainteresowanie sportem wyniósł z domu rodzinnego. Ojciec był jednym z założycieli  (zaraz po wojnie) Harcerskiego Klubu Sportowego „Czarni”.

            W 1955 r. podjął studia w Wyższej Szkole Wychowania Fizycznego w Poznaniu.        Z kilkoma kolegami założył Ognisko TKKF w Szamotułach – jedno z pierwszych                    w województwie poznańskim.

            Po ukończeniu studiów pracował jako nauczyciel wychowania fizycznego                       w Zasadniczej Szkole Zawodowej w Szamotułach. W roku 1963 rozpoczął pracę w Zarządzie Wojewódzkim TKKF w Poznaniu jako  kierownik organizacyjno-programowy. Od roku 1967 podjął pracę w Akademii Wychowania Fizycznego, najpierw w Zaocznym Studium dla Pracujących, a następnie jako kierownik Działu Nauczania. Od 1991 r. po wygraniu konkursu, został powołany przez Rektora AWF na stanowisko Dyrektora Administracyjnego, którą to funkcję  sprawował do 2005 r.

            W 1972 r. został wybrany prezesem Ogniska TKKF „AWF” piastując tę funkcję przez dziesięciolecia. Od roku 1973 był inicjatorem i organizatorem 2-3 dniowych rajdów samochodowych, cieszących się ogromnym zainteresowaniem pracowników uczelni i ich rodzin. Coroczną organizację tej popularnej imprezy przerwało wprowadzenie stanu wojennego.

            Był również organizatorem obozów zimowych dla dzieci pracowników uczelni. W okresie jego prezesury dwie sekcje stały się bardzo popularne w Poznaniu: sekcja gimnastyki wyrównawczej pań, uznawana za jedną z najlepszych w Polsce oraz sekcja nauki pływania dzieci. Przygotował opracowania wydane drukiem, obrazujące 25-lecie i 45-lecie działalności Ogniska TKKF-AWF.

Był wieloletnim członkiem Zarządu Wielkopolskiego TKKF i jego wiceprezesem do 2018 r.

 

Bogusław Roszyk

 

            Urodził się w 1933 r. w Poznaniu. Już od najmłodszych lat jego wielką pasją był sport. Pod koniec lat czterdziestych był wyróżniającym się zawodnikiem sekcji pływackiej K.S. „Warta”.

            W latach pięćdziesiątych uprawiał żeglarstwo w LKS „Kiekrz”. W latach sześćdziesiątych odkrył w sobie zainteresowania społecznikowskie. Działał kolejno w LKS „Kiekrz”, Komisji Sportu Dzielnicowego Komitetu Kultury Fizycznej Poznań – Jeżyce oraz od 1961 r. w Ognisku TKKF „Tramwajarz”.

Począwszy od lat sześćdziesiątych, był organizatorem spartakiad zakładów pracy. W 1967 r. został członkiem  Zarządu Ogniska TKKF „Taxi Klubu”; a w  listopadzie 1968 r. jego prezesem. Od 2 czerwca 1996 r. Ognisko to nosiło nazwę „Wielkopolanin”, stwarzając sobie  możliwość działania na terenie całej Wielkopolski. 

            W 1967 r. był jednym z pierwszych organizatorów maratonu pływackiego „Wpław przez Kiekrz”, Mistrzostw Polski Dziennikarzy oraz Morskich Mistrzostw Polski w pływaniu  długodystansowym. Ponad 50 lat był ściśle związany z tymi imprezami.      „Żelazny prezes”, jak go niektórzy nazywają, zajmował się również działalnością sędziowską w kręglarstwie oraz szkoleniem młodzieży i dorosłych jako instruktor pływania    i rekreacji ruchowej. Przez  wiele lat był również ratownikiem WOPR. Posiadał także patent  sternika motorowego. Przez 40 lat związany  z kręglarstwem, zorganizował wiele turniejów krajowych i międzynarodowych. Długoletni działacz Zarządu Wielkopolskiego TKKF.

            Posiadał wiele odznaczeń TKKF oraz innych organizacji związanych z kulturą  fizyczną, a także Złoty Krzyż Zasługi (2005)

           

 

Ryszard Rybarczyk

 

            Urodził się w 1934 r. w Poznaniu. Lata dzieciństwa jego życia przypadły na ciężki okres okupacji hitlerowskiej. Pracę zawodową rozpoczął w 1949 r. jako 15-letni młodzieniec.     W roku 1951 rozpoczął uprawianie sportu w sekcji lekkoatletycznej Klubu Sportowego „Warta” w Poznaniu. W roku 1953 powołany został do szerokiej kadry narodowej trenowanej przez słynnego Jana Mulaka – twórcę polskiego ”Wunderteamu”. Specjalizował się w biegach płotkarskich. Skomplikowane złamanie nogi przerwało jego karierę sportową. Ukończył Wyższą Szkołę Ekonomiczną w Poznaniu. W roku 1961 został   wicedyrektorem Zakładów Odzieżowych „Romeo” w Zbąszyniu. Tam został wiceprezesem Ogniska TKKF „Łabędź”. W roku 1963 wraz z prezesem Egonem Kleinem był organizatorem VI Wojewódzkiego Zlotu Ognisk TKKF w Zbąszyniu. W latach 1969-1971 pełnił funkcje prezesa ogniska TKKF „Orzeł” w Poznaniu. W latach 1972-1979 był skarbnikiem w Ognisku TKKF „Nowe Miasto”. Od roku 1975  został  członkiem  Wojewódzkiej Komisji Rewizyjnej Zarządu Wojewódzkiego TKKF, w której działał długie lata także jako jej przewodniczący.

Odznaczony Złotym Krzyżem  Zasługi  (2005).

 

Czesława Witowska

 

            Znana w Wielkopolskim TKKF jako „Pani Czesia”, gdyż wszystkie sprawy finansowe przez prawie 20 lat przechodziły przez jej ręce jako głównej księgowej (1969-1979),                       a następnie skarbnika Zarządu Wojewódzkiego (do 1990 r.).

            Odegrała doniosłą rolę w zorganizowaniu biura, a szczególnie działu  księgowości Ośrodka TKKF w Sierakowie, gdzie w latach 1970-1974, dojeżdżając z Poznania pracowała dodatkowo, dzieląc się z miejscowymi pracownikami swoim doświadczeniem.

            W latach 1990-2006 udzielała się w Komisji Rewizyjnej Zarządu Wojewódzkiego TKKF jako jej członek i sekretarz.

            Pani Czesia umiejętnie łączyła  pracę  etatową z rolą działacza. W pełni uczestniczyła w życiu Towarzystwa, widoczna na imprezach i częstych „odwiedzinach” ognisk w tzw. terenie. Zasługą jej jest także to, iż potrafiła swoją wiedzą i umiejętności przekazać młodszemu pokoleniu swoich następców. Skromna i pogodna (pomimo wielu losowych przeciwności), zawsze ciesząca się szacunkiem i uznaniem.